کورد پ .ک. ک

جنایات اکراد (کوردها) روی خط رسانه ها

kurd-pkk — Thu, 25 Oct 2007 00:25:18 GMT

جنایات اکراد (کوردها) روی خط رسانه ها

ادامه مطلب را دنبال کنید...

روزنامه جام جم نقشه تروریستهای پ ک ک و پژاک را به رسمیت شناخت

kurd-pkk — Sun, 21 Oct 2007 08:56:18 GMT

روزنامه جام جم

نقشه تروریستهای پ ک ک و پژاک را به رسمیت شناخت

میللی شورا- 5 شنبه 26 مهر: اخیرا بخش آنلاین روزنامه جم جام که وابسته به سازمان صدا و سیما می باشد نقشه ای منتشر نموده که مبین همراهی و همسویی این روزنامه با تروریستهای پ ک ک و پژاک می باشد.

در این نقشه تروریستی، بخشهای بسیار پهناوری از مناطق تورک نشین غرب آذربایجان جنوبی، مناطق وسیعی از استانهای کردستان و کرمانشاهان، بخشهایی از محال قره باغ در آذربایجان شمالی، سرزمینهای گسترده ای از تورکیه و نواحی پهناوری از شمال عراق به تروریستها بخشیده شده است.

سایت میللی شورا بر این باور است که اگر سرکردگان تروریسم واقعا به این نقشه به شدت جعلی امید بسته اند باید به سرعت به ملل جهان هشدار داد که تروریستها در مخیله خود بزرگترین واقعه هولوکاست تاریخ بشر را برای ملتهای تورک تاریخا ساکن در این مناطق در حال طراحی هستند. چراکه واقعیت بخشیدن به چنین نقشه شومی جز با نسل کشی سیستماتیک تورکها تا آخرین نفر ممکن نخواهد شد. از طرف دیگر انتشار این نقشه در روزنامه و سایت رسمی دولت حکایت از میزان نزدیکی تروریستها با سران آپارتاید دارد.

نقشه جعلی جام جم

قلمروی مناطق تاریخا تورک نشین در آذربایجان جنوبی

توضیحات مشروح در ادامه مطلب قابل مشاهده است....

روزنامه جام جم نقشه تروریستهای پ ک ک و پژاک را به رسمیت شناخت

kurd-pkk — Sun, 21 Oct 2007 08:56:18 GMT

روزنامه جام جم

نقشه تروریستهای پ ک ک و پژاک را به رسمیت شناخت

نقشه جعلی جام جم

قلمروی مناطق تاریخا تورک نشین در آذربایجان جنوبی

توضیحات مشروح در ادامه مطلب قابل مشاهده است....

نگاهي اجمالي به برقراري حكومت فدرالي در عراق

kurd-pkk — Thu, 28 Sep 2006 08:07:39 GMT

نگاهي اجمالي به برقراري حكومت فدرالي در عراق

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: بين‌الملل - گزارش و تحليل

رهبران گروه‌هاي سياسي شيعه، سني و كرد در عراق سرانجام به دو هفته بن بست سياسي پايان داده و موافقت كردند كه پارلمان كشورشان پيش نويس لايحه‌ي ايجاد حكومت خودمختار را كه از سوي گروه‌هاي شيعه مطرح شده، مورد بررسي قرار دهد. اين درحاليست كه عرب‌هاي سني به شدت با لايحه‌ي ايجاد حكومت فدرالي مخالفند و بيم آن دارند كه با تحقق چنين امري عراق دچار انشقاق شده و سني‌ها از منابع نفتي كه عمدتا در مناطق كرد نشين شمالي و شيعه‌نشين جنوبي متمركز است، محروم شوند.

با اين حال رهبران گروه‌هاي درگير پس از پذيرش درخواست سني‌ها مبني بر تشكيل كميته‌اي پارلماني جهت مطالعه‌ي طرح اصلاحات در قانون اساسي عراق با بررسي اين موضوع در پارلمان موافقت كردند.

در اين ميان گروه‌هاي سني اميدوارند كه با پيشبرد اهداف خود در امر اصلاحات، بستري را فراهم آورند تا اجراي طرح‌هاي ايجاد مناطق خود مختار به سختي امكان پذير شود.

توافق اعضاي گروه‌هاي درگير راه را براي حل و فصل اختلافات سياسي و شكست بن بستي كه مي‌رفت به تنش روابط بيانجامد هموارتر ساخت.

چنانچه توافق گروه‌هاي سني، شيعه و كرد حاصل نمي‌شد، اين احتمال وجود داشت كه دموكراسي عراق رو به تزلزل نهاده و خشونت‌هاي فرقه‌يي اين كشور را طعمه‌ي خود كند.

كميته‌ي پارلماني بررسي لايحه‌ي ايجاد حكومت فدرال عراق، متشكل از 27 قانونگذار از گروه‌ها و فرقه‌هاي سياسي و مذهبي مختلف است. اين كميته از زمان تشكيل چهار ماه فرصت دارد تا اصلاحات خود را ارايه كند، اين مجموعه اصلاحات پيش از آنكه طي همه پرسي به راي گذاشته شود، بايد به تاييد اكثريت اعضاي پارلمان عراق برسد.

به گزارش دفتر مطالعات بين‌الملل خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) بحث فدراليسم موضوعي است كه اين روزها در عراق زياد به گوش مي‌رسد. اولين پرسشي كه در اين ميان مطرح مي‌شود، اين است كه نظام فدرالي چگونه نظامي است؟ ويژگي‌هاي اين نظام كدامند؟ معايب و مزاياي اينچنين نظامي چه هستند؟ و اصولا آيا حاكم كردن چنين نظام حكومتي‌اي در عراق در راستاي منافع ملت عراق است يا نه؟

واژه فدرال و فدراسيون از واژه‌ي لاتين Foedus به معني قراداد يا موافقتنامه بر آمده است. در اين گونه نظام حكومتي، علاوه بر تفكيك قواي سه‌گانه‌ي حكومتي، به موجب قوانين اساسي ملي و ايالتي و يا قوانين عادي، اعمال قواي حكومتي بين مركز و حكومت‌هاي ايالتي و ولايتي تقسيم مي‌شود و ايالات و واحدهاي كوچكتر كشور حتي دهكده‌ها هم تا حدي كه قانون اجازه دهد، در امور داخلي خود آزادند و مي‌توانند امور مربوط به خود را متناسب با اوضاع و احوال و رسوم و شرايط محلي و تمايلات خود انجام دهند.

حكومت فدرال، حكومتي است متعادل مابين حكومتي كه در آن قدرت، كاملا متمركز و در اختيار يك كانون است و حكومت كنفدراسيون، كه در آن قدرت كاملا پخش است و هر واحد قدرتي بسيار مستقل از مركز قرار دارد و در واقع ما با نوعي دولت‌هاي نيمه مستقل مواجهيم كه بر سر اشتراك در بعضي اهداف دور هم جمع شده‌اند و تشكيل حكومتي واحد داده‌اند؛ مثل كشور امارات متحده عربي كه كنفدراسيوني متشكل از هفت شيخ نشين است.

در حكومت فدرال اگر اختلافي بين‌ايالت‌ها و حكومت مركزي پيش آيد، در راستاي منافع ملي اين اختلاف به نفع حكومت مركزي حل و فصل مي‌شود. نظام حكومت فدرال براي هماهنگي و دادن سهم مناسبي از قدرت به مردماني با فرهنگ‌ها، زبان‌ها و سنت‌هاي مختلف تحت يك حكومت مركزي واحد ايجاد مي‌شود.

در اين‌گونه نظام حكومتي، دو گرايش متضاد با هم آشتي داده مي‌شوند: اول علاقه به خودمختاري و دوم كشش به سوي تشكيل يك جامعه‌ي كل كه همه جماعات عضو را در بر بگيرد.

فدراليسم را بايد ارضا كننده‌ي حس استقلال طلبي ملت‌هاي كوچك به دليل ضرورت توسعه‌ي كمي و كيفي براي ملتي واحد دانست. معمولا در اين گونه كشورها، دو مجلس وجود دارد كه قوه‌ي مقننه فدرال را تشكيل مي‌دهند. نخستين مجلس، بيانگر آراي ملي مردم و وحدت و يكپارچگي است و هر فردي بي‌توجه به ايالت متبوع خود به عنوان عضو كشور فدرال، در انتخابات شركت مي‌كند؛ ولي مجلس دوم نماينده‌ي ايالت‌هاست و قاعدتا از نمايندگان ايالات عضو تركيب مي‌گردد. قوه‌ي قضاييه دولت - كشور فدرال نيز از اهميت ويژه‌اي برخوردار است، چرا كه علاوه بر وظايف عالي قضايي، بايد در مرافعات و تعارضات بين دول عضو، با يكديگر يا با دولت مركزي نيز تصميم بگيرد.

اصولا ايالت‌هاي عضو يك نظام حكومتي فدرال چند وظيفه مهم را به دولت مركزي واگذار مي‌كنند:

1- سياستگذاري پولي و مالي از جمله حاكم بودن پول واحد در سراسر كشور 2- پرچم واحد ملي 3- سياست خارجي واحد ملي 4- ارتش واحد و مسائل امنيت ملي و دركل هر آنچه را كه به منافع كلان واحد ملي مربوط مي‌شود و براي پيشبرد منافع ملي ضرورت دارد.

نظام حكومتي فدرال محاسن و معايبي دارد؛ از جمله محاسن آن مي‌توان به موارد زير اشاره كرد:

1- در سيستم حكومت فدرال، بعضي اوقات مي‌توان واحدهاي ايالتي را به عنوان آزمايشگاهي دانست كه بعضي از برنامه‌هاي دولتي قبلا در يكي از آنها به اجرا در مي‌آيد و اگر نتيجه مطلوب بود، در سراسر كشور اجرا مي‌گردد 2- در اين نظام، حكومت مركزي مي‌تواند بدون لطمه زدن به حق حاكميت ايالات، قوانين متحد‌الشكلي براي يكنواخت كردن امور اداري كشور تصويب و اجرا كند كه تحقق بخش منافع ملي باشند 3- سيستم كنترل و موازنه (Check and Balance) كه در حكومت فدرال وجود دارد از تمركز غير نافع قوا جلوگيري مي‌نمايد 4- عدم تمركز اختيارات و قوا، از فشار زياد كار بر دوش حكومت مركزي ممانعت مي‌كند 5- سيستم حكومت فدرال مانند مدرسه تعليم و تربيت است و اهالي كشور را آماده و اداره مي‌كند كه در اداره‌ي امور كشور نظارت و دخالت كنند.

معايب اين نظام نيز عبارتند از: 1- كندي در تصميم‌گيري 2- عدم توانايي در تصميم‌گيري‌هاي قاطع و بدون چون و چرا، هم در عرصه‌ي داخلي و هم در عرصه‌ي بين‌الملل 3- به علت محلي‌گرايي شديد، عملا به جريان انداختن‌ مازاد ثروت از ايالت‌هاي غني به سوي ايالت‌هاي فقير به سختي صورت مي‌گيرد 4- در صورت عدم فرهنگ سازي، عدم تمركز و ضعف دولت مركزي، احتمال تجزيه واحد ملي افزايش مي‌يابد.

در عراق شكاف‌هاي متراكم و متداخلي از بعد قومي و مذهبي وجود دارد. از يك سو تقسيم‌بندي جمعيت به شيعه و سني و مسيحي را داريم و از سوي ديگر تقسيم‌بندي جمعيت به قوميت‌هاي كرد، عرب، تركمان.

وقتي اين تقسيم‌بندي‌ها را بر هم بار مي‌كنيم، با تمايزات كرد سني، عرب شيعه، عرب سني، تركمان سني و عرب مسيحي مواجه مي‌شويم. هر كدام از اين لايه‌هاي قومي - مذهبي در منطقه‌ي خاصي از عراق و در نتيجه استان‌هاي مشخصي وجود دارند. كردهاي سني در شمال، عرب‌هاي شيعه در جنوب، عرب‌هاي سني در مركز و تركمن‌هاي سني در محدوده شمال شرق و شرق ساكن هستند. هر چند نظام فدرالي و عدم تمركز اداري - سياسي مي‌تواند تا حدودي حس استقلال طلبي گروه‌هاي قومي - مذهبي، خصوصا كردها سني را تعديل كند، اما بايد چهار نكته را مدنظر داشت: اول اينكه بايد فرهنگ تقويت كننده نظام فدرالي كه فرهنگ حامل مداراي سياسي، عدالت محوري، شايسته سالاري و در كل فرهنگ هماهنگ و پرورش دهنده كثرت گرايي، تقسيم وظايف و كار گروهي باشد، در عراق پرورش پيدا كند، كه البته اين امر پروسه‌اي بلند مدت است؛ دوم بايد هر گوه قومي مذهبي به نسبت جمعيت و سرزمين خود سهم متناسبي از قدرت را دارا شود؛ سومين نكته عبارت است از اين كه تفكيك اصولي و بهينه‌ي قوا كه در قالب آن قواي حكومتي قدرت كنترل و موازنه را داشته باشند، در چارچوب نظام فدرالي كاملا و با كمترين نقصي عملي گردد و چهارم، بايد دولت مركزي عراق از قدرت كافي و منابع مالي و نظامي- امنيتي لازم برخوردار باشد تا اگر يكي از لايه‌هاي قومي-مذهبي به هر دليلي به تمايلات گريز از مركز گرايش يافت، بتواند به راحتي بر اوضاع فائق آيد و مانع تجزيه كشور گردد. نكته چهارم به اين دليل ذكر شد كه عراق به هر حال تجربه نظام حكومتي غير متمركز را ندارد و خواه ناخواه مشكلاتي براي انسجام و وحدت ملي اين كشور در چارچوب نظام فدرالي بروز خواهد كرد.

پس از كردها كه حامي سرسخت ايجاد نظام فدرالي در عراق هستند، شيعيان حمايت محكمي از اين سيستم به عمل آورده‌اند. رهبران شيعي بر اين باورند كه يكي از ابزارهاي اوليه نيل به توزيع عادلانه ثروت در عراق برقراري سيستم حكومتي فدرالي است. از نظر آنها بايد همه‌ي گروه‌هاي ملت عراق در حكومت آينده سهيم باشند.

به اعتقاد آنها چند نوع از فدراليسم مي‌تواند در عراق حاكم شود اما هدف اصلي همه اين انواع برقراري عدم تمركز در تصميم گيري است و اينكه ديگر همه چيز در مركز متمركز نباشد.

از نظر شيعيان در اولين نوع از حكومت فدرالي اختيارات زيادي به هر كدام از استانها داده ‌مي‌شود، به طوري كه خودشان بتوانند امورشان را هدايت كنند. نوع دوم عبارت است از اين‌كه هر سه استان با هم تشكيل يك منطقه يا اقليم دهند. سومين گزينه اين است كه فدراليسم به صورت منطقه‌يي باشد يعني مناطق شمال، جنوب و مركز سه بخش از سيستم حكومتي فدرالي باشند.

يكي از علت‌هاي اصلي تاكيد شيعيان بر فدراليسم اين است كه از حاكميت مجدد ديكتاتوري و سياست استبدادي جلوگيري شود.

از ديگر سو برخي از تحليلگران و كارشناسان مسائل عراق و خاورميانه مخالف برقراري حكومت فدرالي در عراق هستند و دلايل متعددي در ابراز اين مخالفت بيان مي‌كنند. آنها معتقدند بحث فدراليسمي كه براي عراق مطرح است چيزي بيش از توطئه‌اي نيست كه آمريكايي‌ها درصدد استفاده از آن براي ايجاد و هدايت سياستي با نام "هرج و مرج سازنده" مي‌باشند، يعني هرج و مرجي كه تحت كنترل و در راستاي منافع آمريكا و اسراييل باشد، نيست.

اين تحليلگران معتقدند كه فدراليسم عراق در چارچوب اين هرج و مرج سازنده و بي‌ثبات كردن اين كشور و به تبع آن كل منطقه مطرح شده و متاسفانه ناآگاهانه توسط شيعيان و كردها پي‌گيري مي‌شود. آنها بر اين نظرند خطري كه در حال حاضر عراق را تهديد مي‌كند اين نيست كه حقوق گروه‌هاي قومي - مذهبي در اين كشور تامين بشود يا نشود، بكله خطر اصلي اين است كه فدراليسم مبتني بر مرزبندي‌هاي قومي - مذهبي شود و به جنگ داخلي و فتنه در عراق منجر ‌شود.

آنها معتقدند كه فدراليسم في‌نفسه نظامي خوب و پسنديده است اما نه فدراليسمي كه ابتناء آن بر شكاف‌هاي قومي و مذهبي باشد، بلكه فدراليسمي كه بر اساس تقسيمات جغرافيايي، اقليمي و طبيعي باشد.

بنا به نظر اين افراد فدراليسمي كه با شكل فعلي براي عراق مطرح است توطئه‌اي بيش از جانب آمريكا در راستاي منافع خود و اسراييل نيست.

بنا به اعتقاد آنها فدراليسم فعلي بر اساس شكاف‌هاي قومي و مذهبي در عراق خواهد بود و بر همين اساس هم است كه خطرناك مي‌باشد. تمركز زدايي جغرافيايي و بر اساس تشابهات استاني و محلي قابل قبول و خوب است اما پياده كردن سيستم فدرالي بر اساس قوميت و مذهب مسلما تفرقه افكنانه و خطرناك خواهد بود و چنين فدراليسمي به معناي تحريك تمام گروه‌هاي قومي و مذهبي عراق براي گرفتن حقوق خودشان است، چرا كه حدود مرزي قوميتي و نژادي بسيار نفوذ ناپذيرتر از مرزبندي‌هاي جغرافيايي، اقليمي و طبيعي است.

انتهاي پيام

تركمن‌ها، چوب دو سر طلاي صدام و آمريكا

kurd-pkk — Thu, 28 Sep 2006 07:56:06 GMT

تركمن‌ها، چوب دو سر طلاي صدام و آمريكا

به اين ترتيب كردها پشت خود را به آمريكا تكيه داده‌اند. احزاب شيعه از حمايت ايران برخوردار شده و اعراب سني نيز به مشكل بر نخورده‌اند. بعد از قتل 20 دانشجوي تركمن در شهرستان كارا تپه در 100 كيلومتري شمال بغداد، در تاريخ 13 ژوئن نيز در 5 حمله مختلف در كركوك كه 4 مورد آن در مناطق تركمن نشين اتفاق افتاد، 13 نفر كشته و 41 نفر نيز به شدت مجروح شده‌اند.

اقوام تركمن كه در دوران حكومت صدام، قرباني سياست تعريب و انحصارطلبي رئيس‌جمهور مخلوع عراق بودند، اكنون با اشغال عراق توسط آمريكا باز هم آماج بسياري از حملات تروريستي قرار گرفته‌اند.

سايت خبري تركي «گلوبال استراتژيك» در تحليلي به قلم «بيگاي دومان» نوشت: برخلاف كردها كه از حمايت آمريكا و شيعيان كه از پشتيباني ايران بهره مي‌برند، تركمن‌ها در هندسه عراق جديد، باز هم مظلوم واقع شده‌اند.

نويسنده در مطلب «كوچه بن‌بست» مي‌نويسد: تركمن‌ها در طول تاريخ در منطقه‌اي كه زندگي مي‌كنند عنصر حاكم بوده و نزديك به 900 سال منطقه را اداره كرده‌اند، تركمن‌ها كه با تاسيس دولت عراق از تركيه مام ميهن جدا شده ولي همواره دنباله تركيه قلمداد شده‌اند، از اين تاريخ به بعد در معرض آسيميلاسيون و سياست نسل كشي قرار گرفته‌اند.

تركمن‌ها كه در زمان رژيم صدام حسين تحت فشار سياست «تعريب» له شده بودند، تصور مي‌كردند با سقوط صدام حسين نفس راحتي خواهند كشيد، ولي به دليل عدم نفوذ تركيه در منطقه تنها مانده‌اند و باز هم له و سركوب شده‌اند. امريكا كه نتوانسته تركيه را به طرف خود بكشد، كردها را به عنوان متفق خود انتخاب كرده و به اين ترتيب كردها پشت خود را به آمريكا تكيه داده‌اند. احزاب شيعه از حمايت ايران برخوردار شده و اعراب سني در پيدا كردن طرفدار و حامي مقاومت به مشكل بر نخورده‌اند. به اين ترتيب در منطقه هر گروه براي خود يك تكيه گاه پيدا كرده است، اما تركمن‌ها بدون حامي و بي دفاع مانده‌اند. از سوي ديگر تركمن‌ها كه سالها به دولت خود وفادار بوده‌اند، تنها عنصر قومي در منطقه هستند كه قدرت نظامي ندارند و نتوانسته‌اند به ظلم و ستمي كه روا مي‌شود پايان بدهند.

هم‌زمان با اشغالگري آمريكا، خشونت در منطقه افزايش يافته و كسي كه بيشترين آسيب را از اين خشونت ديده تركمن‌ها هستند كه داراي نيروي نظامي مسلح نمي باشند. در شهرستان تلعفر و موصل كه اكثريت قريب به اتفاق جمعيت آن را تركمن‌ها تشكيل مي‌دهند، به مدت دو سال تمام از طرف نيروهاي آمريكايي كه توسط كردها به بهانه وجود مقاومت تحريك مي‌شوند عمليات نظامي انجام شده، تركمن‌هاي ساكن در تلعفر كشته شده، صدها تركمن دستگير شده و به اجبار مهاجرت كرده و به جاي آنها خانواده‌هاي كرد سكني داده شده‌اند و سعي شده است بين كردهاي ساكن در عراق و كردهاي ساكن در تركيه و سوريه يك ارتباط برقرار شود. در كنار همه اين وقايع كردها كه قبلاً جرات نمي كردند تلعفر را وارد نقشه كردستان قلابي كنند، حالا تلعفر را هم در داخل مرزهاي كردستان قلابي نشان مي‌دهند.

بعد از تلعفر نوبت به مناطق ديگر موصل رسيده و نقشه‌هاي مربوط به موصل به مورد اجرا گذاشته شده است. محمد ملا قادر عضو دفتر سياسي حزب دمكرات كردستان (KDP) خواسته است موصل به دو منطقه كرد و عرب تقسيم شود و از لزوم برگزاري رفراندوم در خصوص الحاق شهرهاي كردنشين موصل مثل سينجار، سومار، تلكيف، حمدانيه و شيخان به منطقه كرد سخن گفته است. به اين ترتيب كردها مي‌خواهند شهرهايي مثل سينجار، سومار، تلكيف، حمدانيه و شيخان را وارد منطقه كرد كنند، شمال موصل را به عنوان منطقه كرد معرفي كنند، كنترل اين مناطق را به دست بگيرند، با برگزاري رفراندوم اين منطقه را به منطقه كرد ملحق كنند و منطقه خودشان را تا مرز سوريه وسعت دهند و با كردهاي سوريه متحد شوند. از طرف ديگر جمعيت تركمن در موصل باز هم مورد توجه قرار نگرفته است. با آنكه تركمن‌هاي زيادي در موصل زندگي مي‌كنند، ولي آنها همچنان ناديده گرفته مي‌شوند.

اگر كردها هر چيزي را كه مي‌خواهند به دست بياورند و تركمن‌ها و تركيه به سكوت و عدم ابراز واكنش ادامه دهند، دستاوردهاي كردها حتي خودشان را هم متحير خواهد كرد.
كركوك وضعيت پيچيده‌تري پيدا كرده است. كردها كه بعد از سقوط صدام به كركوك سرازير شده‌اند، نزديك به 230 هزار نفر را در كركوك اسكان داده‌اند و سعي كرده‌اند ساختار جمعيتي كركوك را به نفع خودشان تغيير دهند. حالا ديگر همه دنيا به اين موضوع پي برده است. با آنكه كردها ادعا مي‌كنند سعي كرده‌اند سياست مهاجرت در زمان صدام حسين را بر عكس كنند. استيون كوك از شوراي روابط خارجي آمريكا در نيويورك معتقد است تغيير ساختار جمعيتي كركوك براي رفراندومي كه قرار است در دوره آتي برگزار شود، زمينه سياسي فراهم كرده است. استيون كوك با ابراز نگراني گفته است، تلاش كردها براي تغيير معادله جمعيتي شهر به نفع خودشان قبل از رفراندومي كه در سال 2007 برگزار خواهد شد، كاملاً واضح است. به نظر من نتيجه رفراندوم، الحاق كركوك به منطقه كرد در شمال عراق خواهد بود. و اين عنصر نگران كننده مهمي براي كشورهاي همسايه است.

در كنار همه اين مسائل و رويدادهاي اخير بر نگراني تركمن‌ها افزوده است. بعد از قتل 20 دانشجوي تركمن در شهرستان كارا تپه در 100 كيلومتري شمال بغداد و واقع در بين كفري و خانقين در تاريخ 4 ژوئن، در تاريخ 13 ژوئن نيز در 5 حمله مختلف در كركوك كه 4 مورد آن در مناطق تركمن نشين اتفاق افتاد، 13 نفر كشته و 41 نفر نيز به شدت مجروح شده‌اند. با آنكه تقريباً همه كساني كه در حملات كشته و يا مجروح شده‌اند تركمن هستند، محمود عثمان سياستمدار كرد عضو مجلس عراق با بيان اينكه در ماه‌هاي اخير حمله به كردها در شهر افزايش نشان داده، خاطر نشان كرده است از بعثي‌ها گرفته تا تركمن‌ها، گروههاي بسياري مي‌خواهند كركوك به ميدان جنگ تبديل شود. اين حملات و بيانات اخير به وضوح نشان مي‌دهد كه تركمن‌ها در عراق علناً هدفگيري شده‌اند و نقشه‌هايي كه براي كركوك كشيده شده‌اند منجر به خشونت خواهند شد.

با اين حوادث و حملات سعي مي‌شود مردم تركمن مرعوب شوند. كردها با آنكه قبل از اشغال عراق در سال 2003 هيچ نفوذي در اداره كركوك نداشتند، بعد از اشغال تقريباً تمامي مديريتها به استثناي مديريت آموزش ( فقط اين مديريت در دست تركمن‌ها است) كركوك را به دست گرفته‌اند. امنيت كركوك نيز كلاً در دست كردها است. فرمانده انتظامي استان كركوك ، مدير امنيت استان كركوك و فرمانده نيروي مداخله ضروري كركوك، كرد است. در كركوك نزديك به 20000 پيشمرگه كرد تحت عنوان گارد ملي خدمت مي‌كنند. با توجه به اينكه دو مورد از حمله‌ها عليه دو مدير پليس تركمن صورت گرفته، متهم شدن تركمن‌ها واقعاً عجيب و جالب توجه است.

با نگاه به آنچه كه بعد از اشغالگري آمريكا در كركوك روي داده، مي‌بينيم با آنكه برخي مواقع انفجارهايي رخ داده‌اند، ولي اين قبيل حوادث قبلاً اتفاق نيفتاده‌اند. مقامات عراقي در اين باره هيچ توضيحي نداده‌اند، اما اظهارات و بيانات پي در پي مقامات و سياستمداران كرد به نحوي كه تركمن‌ها و بعثي‌ها را مشكوك جلوه مي‌دهند، تداعي كننده اظهارات محكوم كننده بر عليه سوريه بعد از سوء قصد حريري مي‌باشد. از طرف ديگر با تشكيل حكومت عراق، موضوع كركوك جايگاه بيشتري در دستور كار عراق به خود اختصاص داده است. خصوصاً در مطبوعات و رسانه‌هاي كرد اخبار زيادي درباره كركوك منتشر مي‌شود و تاكيد مي‌شود همه گروههايي كه در كركوك زندگي مي‌كنند، باهم برادرند.

از سوي ديگر در ماده 140 قانون اساسي عراق گفته شده است "قوه اجرايي براي عملياتي شدن ماده 58 قانون اداري موقت عراق با تمامي بندها و تبصره‌هايش، اقدامات لازمه را انجام خواهد داد. موارد مندرج در ماده 58 قانون اداري موقت و مواردي كه تحت مسئوليت حكومت انتقالي اجرا شده‌اند، تا زماني كه به طور كامل عملياتي شوند از طرف قوه مجريه كه مطابق با اين قانون اساسي انتخاب خواهد شد، دنبال و اجرا خواهند شد. اين فعاليتها بايد براي عادي شدن اوضاع، سر شماري و تعيين اراده ساكنين در كركوك و ساير مناطق اختلاف دار، تا زمان برگزاري رفراندومي كه حداكثر در 31 / 12 / 2007 برگزار خواهد شد تمام شوند.

طبق آنچه كه در اين ماده گفته شده است، لازم است حكومت جديد مواردي را كه در اين ماده براي كركوك پيش بيني شده است، انجام دهد. به همين دليل سياستمداران كرد به بغداد فشار وارد مي‌كنند. در صورتي كه روند آغاز به كار كند، شرايط براي تشكيل دولت مستقل كرد آرام آرام مهيا خواهد شد. سياستمداران كرد خيلي خوب مي‌دانند كه بدون وجود كركوك دولتشان نخواهد توانست روي پا بايستد. اين استراتژي در صحبتهاي ملا مصطفي بارزاني پدر مسعود بارزاني رئيس كنوني منطقه كرد كه گفته بود حتي اگر يك نفر كرد هم در كركوك نمانده باشد، باز كركوك بخشي از كردستان است، با وضوح بيشتري پديدار است.
در حالي كه تركيه مي‌خواهد در عراق به شهر كركوك كه تركمن‌ها، كردها و اعراب در آن در كنار يكديگر زندگي مي‌كنند يك موقعيت ويژه داده شود، واشنگتن اصرار مي‌كند كه آينده اين شهر توسط عراقي‌ها تعيين شود.

آدام ارلي سخنگوي وزرات خارجه ايالات متحده آمريكا گفته است موقعيت كركوك مسئله‌اي است كه عراقي‌ها درباره آن تصميم خواهند گرفت و با اين حرف اعلام كرده است كه در اين مرحله، آمريكا در موضوع مداخله نخواهد كرد.
آمريكا كه خود را مختار مي‌داند در صورت لزوم هر نوع توصيه‌اي را به تركيه بكند، به مطالبات تركيه در اين رابطه هيچ توجهي نشان نمي دهد و اين موضوع از نظر افكار عمومي ترك دور نمانده است. زيرا كركوك سرزميني است كه در داخل مرزهاي ميثاق ملي تركيه جاي گرفته و در اطراف آن نزديك به 3 ميليون نفر ترك زندگي مي‌كنند. از طرف ديگر، كركوك نزديك به 7 درصد ذخاير نفت جهان را در اختيار دارد و از همه مهم تر اينكه تصرف كركوك به دست كردها مهم ترين قدمي است كه براي تشكيل دولت مستقل كرد برداشته مي‌شود.

كردها مي‌خواهند با تصرف مناطقي كه تركمن‌ها زندگي مي‌كنند، با كردهاي تركيه، سوريه و ايران يكپارچه شوند و به روياي كردستان بزرگ تحقق بخشند. و اين به معنايي حقيقت يافتن نقشه كردستان است كه كردها سالها پيش خانقين، كركوك و مندلي را نيز وارد آن كرده و ترسيم نموده‌اند. تركيه بايد با قاطعيت تمام اعلام كند به اين واقعه كه تماميت ارضي خودش را تهديد مي‌كند، اجازه وقوع نخواهد داد و به همراه كشورهاي مربوطه، هر نوع تدبير از جمله تدابير نظامي را امتحان خواهد كرد.

موضوع كركوك همانطور كه تركيه از همان ابتداي امر ادعا كرده و همانطور كه ادام ارلي سخنگوي وزرات امور خارجه امريكا گفته است، مسئله‌اي است كه عراقي‌ها درباره آن تصميم گيري خواهند كرد. آينده و سرنوشت كركوك فقط به كركوك و اهالي كركوك محدود نيست. آينده اين ثروت كه به همه عراق مربوط مي‌شود، موضوعي است كه بايد متناسب با حقوق بين المللي و تعامل‌ها، يا رفراندومي كه در كل عراق برگزار خواهد شد درباره اش تصميمي گيري شود.

۱۷ تير ۱۳۸۵

اخبار مرداد ماه 1385

kurd-pkk — Thu, 28 Sep 2006 07:51:18 GMT

اخبار مرداد ماه 1385

برای خواندن اخبار ادامه مطلب را کلیک کنید....

باج خواهی اعضای گروه تروریستی پژاک

kurd-pkk — Thu, 28 Sep 2006 07:46:48 GMT

باج خواهی اعضای گروه تروریستی پژاک

از زنبورداران ترک سردشت و پیرانشهر

اورمونیوز(10 شهریور 1385): در روزهای اخیر برخی از اعضای گروه تروریستی پژاک با تهدید زنبورداران زمینهای کوهستانی اطراف شهرهای سردشت و پیرانشهر با زور تهدید از آنان خواسته اند که این مناطق را ترک کنند. به گفته منابع مطلع اعضای این گروه تروریستی از زنبورداران این مناطق خواسته اند که در صورتی که مایل به ماندن در این مناطق هستند باید مبالغ هنگفتی پول به آنان بپردازند و یا اینکه آنجا را ترک کنند. استدلال تروریستهای پژاک اینست که این مکانها جزء خاک کردستان محسوب می شود و برای ماندن در اینجا باید به آنان پولی پرداخت شود.

به گفته منابع مطلع این زنبورداران که ترک و اکثرا اهل شهر خوی می باشند هم چنین از سوی تروریست ها تهدید جانی نیز شده اند. این در حالیست که هفته گذشته رحیم قربانی استاندار آذربایجان غربی در گفتگویی که هفته نامه امانت آنرا منتشر نموده گفته است که تردد عناصر ضد انقلاب در مرزها تهدید چندانی برای نظام جمهوری اسلامی به شمار نمی رود. وی همچنین گفته ایست که در جریان بازدید دو ماه گذشته خود از کردستان عراق به اعضای این اقلیم در مورد تردد عناصر پژاک و پ.ک.ک در مرزهای ایران و عراق هشدار داده است.

خاورميانه میانه بزرگ و کردها! (2خبر)

kurd-pkk — Thu, 28 Sep 2006 07:39:08 GMT

خاورميانه میانه بزرگ و کردها! (2خبر)

تجزيه‌طلبي، محور اصلي نقشه جديد آمريكا براي خاورميانه

مجله‌اي كه توسط انتشارات نيروهاي مسلح آمريكا چاپ مي‌شود و به نشريه نيروهاي مسلح معروف است، نقشه جديدي از خاورميانه ارائه داده است.

به گزارش خبرنگار «بازتاب»، بررسي اين نقشه، نشان مي‌دهد كه تجزيه‌طلبي در كشورهاي قدرتمند منطقه، محور اصلي طراحي اين نقشه عجيب به شمار مي‌رود.

در مقاله‌اي كه توسط سرهنگ بازنشسته آمريكايي، «رالف پيترز» و با نام «مرزهاي خون» و «چگونه مي‌توان خاورميانه بهتر ساخت»، در اين نشريه به چاپ رسيده است، پيشنهاد مي‌شود كه مرزهاي بسياري از كشورهاي خاورميانه تغيير يابد.

سرهنگ نام‌برده از استراتژيست‌هاي معروف پنتاگون بوده و مقاله وي به علت چاپ شدن در نشريه نيروهاي مسلح آمريكا از اهميت خاصي برخوردار است.

استراتژيست آمريكايي در اين مقاله چنين پيشنهاد مي‌دهد: «عراق فورا بايد به سه بخش تقسيم و يك دولت مستقل كردستان ايجاد شود. كردها بزرگ‌ترين اقليت جهان هستند كه حكومت مستقل دارند. بايد بخش‌هايي از كشورهاي سوريه، ايران و تركيه به كردها داده شود تا بتوانند حكومت مستقل داشته باشند. اين حكومت كرد دولت، طرفدار غرب بوده و مرزهاي آن از شهر دياربكر تركيه تا تبريز ايران خواهد بود».

در نقشه سرهنگ پيترز، ايران، پاكستان، تركيه، سوريه، لبنان و عربستان سعودي، كوچك‌تر مي‌شود و حتي اسرائيل هم در مرزهاي 1967 پيش‌بيني شده است. در برابر اين، دولت‌هاي اردن، لبنان و آذربايجان وسيع‌تر و دولت‌هاي جديد كرد، شيعه عرب و بلوچستان تأسيس شده است. سرهنگ پيترز پيشنهاد مي‌دهد، در خاورميانه كشورهايي نيز براي طريقت نقش‌بندي‌ها، بهايي‌ها، اسماعيليه و مسيحيان خاورميانه تشكيل شود.

در مقاله‌ اين سرهنگ پنتاگوني، نظريات ديگري نيز وجود دارد كه پيشنهاد مي‌كند، مكه و مدينه در حاكميت سعودي‌ها درآمده و تحت كنترل يك شوراي اسلامي بين‌المللي هماهنگ با آمريكا درآيد و به اين طريق، دولت مقدس اسلامي مانند واتيكان ايجاد شود... اتفاقا سرهنگ پنتاگوني براي اين دولت پيشنهادي، اصطلاح «سوپر واتيكان» را به كار مي‌برد.

البته فعلا معلوم نيست كه سرهنگ پيترز براي رياست اين دولت واتيكان اسلامي، چه شخصي يا گروهي را در نظر دارد!

اخبار مرتبط :

نقشه رويايي آمريكايي براي خاورميانه فردا!

۱۸ تير ۱۳۸۵

نقشه رويايي آمريكايي براي خاورميانه فردا!

در اين نقشه استعماري، بخش‌‌هاي مهمي از خاك ايران به كشورهاي آذربايجان، كردستان! و عراق شيعي پيوند خورده و تنها بخشي از كويرهاي افغانستان به شرق ايران متصل شده است.

هرچند دخالت‌هاي چند سال اخير آمريكا براي اجراي طرح موسوم به «خاورميانه بزرگ» در كشورهاي اين منطقه حساس، چندان قرين موفقيت نبود، اما به گفته برخي تحليلگران، هنوز اين طرح در دستور كار ايالات متحده است.
گفته مي‌شود، بخش مهمي از اين طرح، ناظر به تغيير نقشه كشورهاي منطقه است.

به گزارش خبرنگار «بازتاب»، تاكنون برخي رسانه‌ها، نقشه‌هاي مختلفي را به عنوان ايده آمريكايي‌ها در تغيير جغرافياي منطقه عرضه كرده‌اند.

سايت خبري «كردستان پست» با مد نظر قرار دادن موضوع كردستان و تركيه تجزيه شده، يكي از اين نقشه‌ها را پيش و پس از اصلاحات، مد نظر آمريكايي‌ها نشان داد.

نقشه جديد

پيش از تغيير

در اين نقشه استعماري، بخش‌‌هاي مهمي از خاك ايران به كشورهاي آذربايجان، كردستان! و عراق شيعي پيوند خورده و تنها بخشي از كويرهاي افغانستان به شرق ايران متصل شده است.

گفته مي‌شود، در نقشه مذكور از كتاب «Newer Quit the Fight» نوشته «رالف پيترز» كه در چهارم جولاي در آمريكا منتشر شده، اقتباس شده است.

۱۷ تير ۱۳۸۵

وكيل مردم ايران يا وكيل مدافع «پ.ك.ك»؟!

kurd-pkk — Wed, 06 Sep 2006 17:14:37 GMT

وكيل مردم ايران يا وكيل مدافع «پ.ك.ك»؟!

به نفل از سایت حکومتی بازتاب

اكنون جاي گلايه‌ از نمايندگان محترم حاضر در آن سخنراني است كه چرا اعتراضي به اين سخنان كوته‌بينانه، كه از بلندگوي جايگاه محترمي چون مجلس پخش مي‌شد، نكرده‌اند، تا بيش از اين، دل خانواده شهدا كه به دست اين گروهك ملحد به شهادت رسيده‌اند، نشكند؟

سخنان هفته گذشته نماينده مردم سردشت و پيرانشهر در نطق پيش از دستور خود، كه با حمله به مقامات كشور، از برخورد با عناصر گروهك تروريستي «پ.ك.ك» انتقاد كرد، موجي از محكوميت و نگراني مردم مناطق مرزي را در پي داشت.

به گزارش خبرنگار «بازتاب» از اروميه، محمد كريميان، در نطق پيش از دستور خود در بيست‌وچهارم مرداد ماه در نقش سخنگوي «پ.ك.ك»، ظاهر شد و گفت: به دولت تركيه هشدار مي‌دهم كه حقوق بيست ميليون كرد در آن كشور را ناديده نگيرند و به لشكركشي‌هايش به مناطق كردنشين پايان بخشند. مسئولان تركيه به خوبي مي‌دانند، مسئله كردها در آن كشور، مانع پيوستن تركيه به اتحاديه اروپاست و به مسئولان امنيتي دولت جمهوري اسلامي هم تذكر مي‌دهم، در توافقات امنيتي پيرامون سركوبي كردهاي تركيه تجديد نظر كنند، چرا كه در هيچ كجا، اسلام اجازه نداده است، كشوري اسلامي با ژنرال‌هاي لائيك تركيه عليه مسلمانان كردستان در آن كشور به جنگ برخيزد و بايستي بدانند، هر گونه تحرك عليه مبارزان كردستان تركيه، بازتاب منفي در بين جمعيت چهل ميليوني كردها در خاورميانه خواهد داشت.

اظهارات اين نماينده، در حالي است كه توافقات نظام در رابطه با سركوب گروهك تروريستي «پ.ك.ك» است، نه كردها و مردم كردستان، شاهد هستند كه اين گروهك مزدور، هر چند روز يك‌ بار، شماري از مردم و نيروهاي بسيجي و نظامي ايران را شهيد مي‌كند و حتي دو روز پس از سخنراني ايشان در حوزه انتخابيه، شش نفر از بسيجيان مخلص كرد، به دست همين مزدوران شهيد شدند.

يك كارشناس مسائل كردستان، با اشاره به بخشي از اظهارات كريميان، مبني بر اين‌كه «در هيچ كجا، اسلام اجازه نداده است، كشوري اسلامي با ژنرال‌هاي لائيك عليه مسلمانان كردستان در آن كشور به جنگ برخيزد»، گفت: اولاً نيروهاي نظامي جمهوري اسلامي در داخل تركيه عليه مسلمانان كردستان نجنگيده‌اند. اگر مداركي داريد، ارائه نماييد، وگرنه به خاطر خودشيريني براي اين گروهك تروريستي شعار ندهيد.
ثانيا همه مردم كردستان مي‌دانند، اين گروهك، كمونيست بوده و دشمن مسلمانان است و مي‌توانيد به مرامنامه اين گروهك مراجعه كنيد.

سوم آن‌كه اگر اين گروهك تروريستي و مزدور آمريكا، مسلمان هستند، چرا جوانان كرد اين مرز و بوم را شهيد مي‌كنند؟ نكند نيروهاي نظام مقدس جمهوري اسلامي غير مسلمان بوده و فقط آن گروه مسلمان است؟

وي افزود: شما حتماً به عملكرد اين گروهك در كردستان تركيه نگاه كنيد و ببينيد چه بر سر مسلمانان و حزب‌اللهيون كردستان آورده‌اند. تا به حال، نزديك به پانصد نفر از آنان را به خاطر حزب‌اللهي بودن شهيد كرده‌اند و عده‌اي نيز مجبور شدند، خانه و كاشانه خود را ترك و به شهرهاي بزرگ، از جمله استانبول مهاجرت كنند.

اين كارشناس ادامه داد: در بند ديگري از سخنان اين نماينده آمده است: هرگونه تحرك عليه مبارزان كردستان تركيه، بازتاب منفي در بين جمعيت چهل ميليوني كردها در خاورميانه خواهد داشت.
اولاً اين كه آيا منظور شما از مبارزان كردستان تركيه، گروهك مزدور آمريكايي «پ.ك.ك» است؟
و ثانيا، منظور شما از «چهل ميليون كردها در خاورميانه»، مردم كردستان تركيه، ايران، سوريه و عراق است كه طرفدار اين گروهك هستند؟ اگر كمي عميق فكر كنيد و از شعار دادن خارج شويد، در خواهيد يافت، همه مردم كرد چهار كشور، از دست اين مزدوران اسرائيل و آمريكا به ستوه آمده‌اند.

وي در پايان گفت: اكنون جاي گلايه‌ از نمايندگان محترم حاضر در آن سخنراني است كه چرا اعتراضي به اين سخنان كوته‌بينانه، كه از بلندگوي جايگاه محترمي چون مجلس پخش مي‌شد، نكرده‌اند، تا بيش از اين، دل خانواده شهدا كه به دست اين گروهك ملحد به شهادت رسيده‌اند، نشكند؟

فرو پاشي مقر اصلي «پ.ک.ک» توسط نيروهاي ايراني

در حال حاضر «پ.ک.ک» تلاش مي‌كند آمار دقيقي از تلفات خود به بيرون درج نشده و در داخل خود سازمان نيز، به خاطر انسجام نيروهاي خود، شمار تلفات را مخفي نگه دارد. اما، آمار كشته‌هاي اين حمله را بيش از 40 نفر اعلام كرده‌اند.

به نفل از سایت حکومتی بازتاب

ايران براي چهارمين روز متوالي به گلوله باران منطقه كوه قنديل كه مقر اصلي گروهك تروريستي «پ.ک.ک» است ادامه داده و بسياري از اعضاي اين گروهك، در حمله فوق كشته و زخمي شده اند.

به گزارش خبرنگار اعزامي «بازتاب» به منطقه قنديل و مصاحبه با اهالي منطقه و يك نفر از نيروهاي «پ.ک.ک» كه از گروهك فوق فرار نموده است، بيمارستان قنديل پر از زخمي بوده و گنجايش قبول مجروحين جديد را ندارد كه پرسنل بيمارستان مجبور شده اند، مجروحين را به شهر رانيه و اربيل منتقل نمايند. آمار كشته هاي اين حمله را بيش از 40 نفر اعلام كرده اند.

همچنين، سايت خبري اتحاديه ميهني كردستان اعلام کرد: يك گروه از روزنامه نگاران براي پوشش خبري به منطقه قنديل رفته اند كه با مخالفت و ممانعت نيروهاي وابسته به «پ.ک.ک» مواجه شده اند. در حال حاضر گروهك فوق تلاش مي كند آمار دقيقي از تلفات خود به بيرون درج نشده و سعي مي كند در داخل خود سازمان نيز به خاطر انسجام نيروهاي خود، شمار تلفات را مخفي نگه دارد.

لازم به توضيح است در يك ماه اخير مسئولان تركيه اعلام نمودند: «صبرمان تمام شده و به مقرهاي «پ.ک.ک» از جمله قنديل حمله خواهيم كرد». ولي با توجه به روابط «پ.ک.ک» با امريكا و از طرفي استفاده آمريكا از «پ.ک.ک» در رابطه با ايران، آمريكا به بهانه هاي مختلف تا حال از عمليات تركيه عليه «پ.ک.ک» ممانعت كرده است و تنها درخواست امريكا از «پ.ک.ک» خلع سلاح خود بوده است.

گفتني است، نيروهاي ايراني مستقر در منطقه، در آماده باش كامل به سر می برند و منتظر انجام اقدامات شديدتري، عليه گروهك تروريستي «پ.ک.ک» هستند.