site kurd pkk uptodate shod!

با عرض سلام و خسته نباشيد به تمامي آزاد انديشان و حاميان حقوق بشر

"انجمن مبارزه با جنايات اکراد" از تمامي نويسندگان و خبرنگاران درخواست مي کند تا چنانچه مطالبي در مورد جنايتها و سياستهاي ناسيوناليستي اکراد (علي الخصوصص جنايات اکراد در شهرهاي ترک نشين ايران –مثل اروميه و مهاباد و.. - ) دارند به آدرس اين انجمن ارسال فرمايند تا هر چه سريعتر در وئبلاگ اين انجمن منتشر شود. تا بدينوسيله سياستهاي پشت پرده سياستمداران جنايتکار کرد به همه آزاد انديشان نمايان شود.

لازم به ذکر است که اين انجمن يک انجمن بشردوستانه است و به هيچ گروهي وابسته نيست.و حتي با مردم کرد نيز سر دشمني و نزاع ندارد. بلکه به عنوان يک وظيفه انساندوستانه سعي در جلوگيري ايجاد يک بحران منطقه اي مي باشد. چرا که اگر به سياستهاي اکراد در شهرهاي آذربايجانغربي نگاه کنيم مي بينيم که آنها سعي در اشغال اراضي اين مناطق دارند. و در سالهاي گذشته نيز چندين بار به وسيله راههاي نظامي سعي در هر چه سريعتر کردن دستيابي به  اين اهداف خود بو ده اند.

Kurd_jenocid@yahoo.com

 www.kurd-pkk.blogfa.com

SoyQirim-ErmeniKurd.doc: Ermeniler Ve Kurdlerin yapdighi SoyQirimlar ve Azerbaycan Torpaqhina Tikdighi Gozler!

http://www.azadtribun.com/x172.htm

تاکتيک هاي افراطيون ارمني و کرد براي کشتار

 مسلمانان غرب آذربايجان

حسين عليزاده

آذربايجان از دير باز به خاطر وجود مراتع و چراگاههاي خوش آب و هوا و همچنين به دليل داشتن آب فراوان ، کوههاي سربه فلک کشيده و درياچه هاي زيبا مورد نظر استعمارگران و مهاجران کرد و ارمني بوده است که بعد از اطراق کردن به فکر کشتن و از بين بردن ميزبان خود يعني تورکها و مسلمانان افتادند و در اين راه، چنان با بي رحمي عمل کرده­اند که خود را روسياه تاريخ کرده اند و بشريت از جنايتهاي اينها انگشت به دهان است.

نقش افراطيون ارمني و کرد(مارشيمون، آندرانيک، آقا پطرس،  اسمعيل سميتقو...) در اين جنايتها به حدي نمايان است که  نيازي به کبرا و صغرا چيدن براي اثبات جنايتهاي آنها نيست و هزاران سند زنده از جنايتهاي آنها موجود مي­باشد که با مراجعه به آنها مي توان به عمق جنايتهاي آنها در غرب آذربايجان پي برد. افراطيون ارمني و کرد گاهي با همراهي هم و بعضاً جداگانه چنان عرصه را بر مسلمانان آذربايجان تنگ کرده­اند در بسياري از مواقع مردم از ترس جان، خانه و کاشانه خود را رها کرده و  درجاهاي ديگر سکني گزيده­اند و روش افراطيون ارمني و کرد هر دو در کشتار مسلمانان به يک شيوه بوده است. در زير به چند تاکتيک آنها که امروزه هم استفاده مي شود اشاره مي شود:

1. بي پناه نشان دادن خود و مظلوم­نمائي(باز کردن جاي پا)

2. مجهز شدن به سلاح و ايجاد تشکلات رسمي و غير رسمي

3. ايجاد جو رعب و وحشت

4. همکاري با نيروهاي خارجي و اشغالگر(ستون پنجم)

5. ايجاد جنگ رواني  براي ناامن نشان دادن منطقه

6. شروع به قتل و غارت

7. ادعا هاي ارضي براي تشکيل دولت

و . . .

  بي پناه نشان دادن خود و مظلوم نمائي

مردم تورک به خاطر عدالت ­طلبي و عدالت دوستي هميشه با مردمان ديگر اديان و فرهنگها با تسامح  و تساهل برخورد کرده و به آنها در سرزمينهايشان پناه داده است چنانکه بسياري از دگرانديشان ارمني و يهودي از اروپا مي گريختند و به دولت عثماني پناهنده مي شدند و دولت عثماني هم به آنها هر گونه آزادي داده بود و حتي مي توانستند مليت و زبان خود را حفظ کنند و همه مراسمات مذهبي خود را به جاي بياورند" برنارد لوئيس" در کتاب خاورميانه منتشر شده از نشر"ني" مي نويسد: "برخورد اروپاي مسيحي و عثمانى اسلامى را غالباً به رويارويى جهان آزاد و اتحاد شوروي در زمان خود ما تشبيه مى كنند - كه تشبيه بدى نيست. خطر متوجه غرب در هر دو مورد حكومت و جامعه­اي ستيزه جو و توسعه طلب و برانگيزاننده خصايل دوگانه معهود جهان گشايي يعنى اشتها و حس رسالت بود، در ضمن اعتقاد جزمي به مبارزه دائمي و پيروزي حتمى نهايى نيز آن را شدت مي­بخشيد، اما در اين مقايسه غلو نبايد كرد. در اين رويارويي اوليه، جزميت و شدت عمل از هر دو سو  ولي تساهل بيشتر از جانب تركان بود. در قرن پانزدهم و شانزدهم سير پناهندگان و گذر كسانى كه به توصيف گوياي لنين، «با پاهاي خود رأى مى دهند» - برعكس امروز از غرب به شرق بود. فرار يهوديان در ۱۴۹۲ ميلادي از اسپانيا به خاك عثمانى معروف است، ولى به هيچ وجه يگانه مورد نيست. گروههاي ديگر پناهنده، مسيحيان دگرانديشي كه در كشورهاى خود تحت آزار و پيگرد كليساي مقتدر بودند، همسان يهوديان، در سرزمين عثماني پناه داده شدند و هنگامي كه فرمانروايى عثمانى در اروپا به پايان رسيد، ملت هاي عيسوي قرنها تحت فرمان عثمانيان، هنوز برجا بودند. زبان، فرهنگ، مذهب و حتي تا حدى نهادهاي آنها دست نخورده بود و همه آماده از سر گرفتن موجوديت ملي جداگانه خود بودند، اما درباره مسلماناني كه پس از پايان حكومت عثماني در بالكان و پس از حكومت مسلمانان در اسپانيا ماندند، همين را نمي­توان گفت".

رجوع کنيد به روزنامه ايران:

http://www.iraninstitute.com/1383/831003/html/history.htm

مهمانوازي، تساهل و تسامح تورکهاي آذربايجان هم در تاريخ هميشه بلاي سر آنها بوده و ميزبانان بعد از خوردن نمک، نمکدان شکسته اند و شروع به قتل و غارت کرده اند.

"گروههاي کردي که بعد از جنگ جهاني اول از عراق، سوريه و تورکيه گريخته بودند خاک آذربايجان را براي خود مناسب ديدند و از مرزهاي آواجيق و قوتور به داخل ايران سرازير شدند و در شهرهاي خوي، سالماس و اروميه جاي داده شدند!. سميتقو به عنوان رهبر کردهاي مهاجر ساکن منطقه، به تقسيم زمينهاي زراعي، خانه هاي مسکوني، باغات و دامهاي آذربايجانيهاي ساکن منطقه بين کردهاي مهاجر دست زد(وفائي، زهره، تاريخ منتظر ما نخواهد ماند- آبتام).

همچنين ارامنه افراطي بعد از گريختن از مقابل قشون عثماني وارد شهرهاي اروميه، خوي و سالماس شده و بعد از اسکان و ايجاد جاي پا در سال 1296 شروع به قتل و غارت آذربايجانيها کردند و جنايتي ديگر بر جنايات خود افزودند.

مجهز شدن به سلاح و ايجاد تشکيلات رسمي و غير رسمي

مهاجران بعد ار ورود به خاک آذربايجان شروع به تجهيز خود و نفرات افراطي مي کردند و براي خود يک قشون شيه نظامي و دار و دسته تشکيل مي دادند و بازوهاي نظامي اين مهاجران بعد از اينکه در منطقه خلاً قدرتي بوجود مي­آمد به جان مردم عادي مي­افتادند و مردم را مي­کشتند و آنها را از خانه و کاشانه خود اخراج مي­کردند و همه چيز آنها را تصاحب مي کردند. به عنوان مثال:" آقا پطروس آسوري در اروميه نيروي گشتي و اکتشاقي تشکيل داده بود(وفائي، زهره، تاريخ منتظر ما نخواهد ماند،-آبتام).

پس از آنکه بريتانيا و همدستانش ديدند که با کناره­گيري سالداتها از جنگ، جبهه شرقي متفقين در هم ريخت. براي پر کردن جاي خالي آنها در ايران، اسلحه سربازان روسي را به قيمت ارزان خريداري کرده، ارامنه و آسوريهاي کوهستاني را که اغلب از خاک عثماني به غرب آذربايجان آمده بودند مسلح

نموده و به آنها وعده تشکيل حکومت مسيحي در آذربايجان را دادند(سرداري نيا، صمد، قتل عام مسلمانان در دو سوي ارس، ص.23).

قواي آسوري و ارمني بعد از مسلح شدن با حمايتهاي آشکار و پنهان دول انگليس و فرانسه شروع  به تشکيل اردوي ارمني مي کنند. رهبر سياسي  و مذهبي اردوي مسلح ارامنه با بنيامين مارشيمون و فرماندهي نظامي آن با فرد مرموز و ماجراجوئي به نام آقا پطرس بود و در غياب او همسرش ظريفه خانم که ظاهرا خواهر مارشيمون بود، وظايف او را انجام مي داد(سرداري نيا، صمد، قتل عام مسلمانان در دو سوي ارس، ص.38).

همچنين کردهاي افراطي هم، هر کدام داراي نيروهاي مخصوص  بودند که براي قتل و غارت دور خود جمع کرده بودند.

ايجاد جو رعب و وحشت

از تاکتيکهاي قديمي مهاجران به آذربايجان بعد از اسکان و با تسليح کردن خود و ياران خود ايجاد جو رعب و وحشت در بين ساکنان واقعي اين منطقه بود و در اين راه از هيچ کوششي فروگذار نبودند. تهديد و ارعاب ساکنان اصلي، قشون دولتي، روحانيون و خوانين منطقه از روشهاي آنها براي ايجاد ترس و دلهره بوده است تا بتوانند ساکنان بومي منطقه را کوچ داده و خود جايگزين آنها شوند و يا ساکنانان بومي از ترس جان و مال خود از آنجا فرار کرده و ديگر فکر بازگشت به خانه و کاشانه خود را نداشته باشند. مثلا در 31 فروردين 1358 اکراد افراطي بعد از مجهز شدن به تسليحات سبک شهر سولدوز (نقده) را اشغال کرده و با رژه رفتن مي خواستند در دل مردم ترس ايجاد کنند تا تورکها منطقه و شهر را خالي کنند که به کمک قشون دولتي نقشه آنها نقش بر آب شد.

همکاري با نيررهاي خارجي و اشغالگر(ستون پنجم)

نيروهاي خارجي و اشغالگر براي اينکه جاي پاي محکمي را در منطقه براي خود باز کنند هميشه از افراطيون ارمني و کرد به عنوان ستون پنجم استفاده کرده­اند و چنانکه در بالا ذکر شد انگليسي­ها اسلحه هاي سربازان روسي را خريداري کرده و در اختيار ارامنه قرار دادند و همچنين ارامنه افراطي هم مجري برنامه هاي آنها شده بودند. بدينسان، دسته هاي انبوهي از مسيحيان در سالماس و اورميه گرد آمدند و مي بينيم که دولتهاي مسيحي و مسيونرهاي کينه­توز آمريکا و فرانسه اينان را چگونه ابزار کار خود ساختند و به چه سياهکاري­هائي دست يازيدند(سرداري نيا، صمد، قتل عام مسلمانان دردو سوي ارس، ص.31).

ايجاد جنگ رواني براي ناامن نشان دادن منطقه

از تاکتيکهاي کار­ساز آنها براي تسلط بر منطقه ايجاد جنگ رواني براي نا امن نشان دادن منطقه بوده است و اين روش به وسيله اخبار غير واقعي و همچنين با ايجاد درگيري در نواحي مختلف پخش مي کردند. پخش شايعات هم از ابزارهاي آنها براي تسليم مردم منطقه بوده است خصوصاً نيروهاي کرد بعد از انقلاب براي ناامن نشان دادن منطقه تلاش فراواني کرده و با درگير شدن با نيروهاي دولتي و همچنين با ايجاد پستهاي بازرسي غيرقانوني در گردنه­ها خشونت آشکاري را در منطقه غرب آذربايجان  بر عليه مردم روا داشته­اند و موجب فرار سرمايه ها و عدم سرمايه گذاري شده­اند. علاوه بر آن قاچاق از مرزها هم ناامني مضاعفي را بر منطقه تحميل کرده و باعث درگيري در منطقه شده است.

شروع به قتل و غارت

مهاجمين و مهاجران بعد از بوجودن آمدن خلاء قدرت درمنطقه و ضعف دولت مرکزي شروع به قتل، جنايت و غارت اموال مردم مي کردند و در اين کار هم با بي رحمي تمام عمل مي کردند و به زنان و کودکان و پيران هم رحم نمي­کردند. سال 1296 شمسي سال خون، اشک، آتش و فرياد براي اهالي  فراموش شده آذربايجان غربي است. دهها هزار تن در شهرهاي اروميه، خوي، سالماس، ماکو، قوشچي، شرفخانه و... کشته شدند و همچنين روستاهاي اطراف توسط داشناکهاي ارمني، آسوريهاي فريب خورده و جلوهاي بدوي مسيحي بي رحمانه به آتش کشيده شد. گزارش ذيل که يک از هزار اين فجايع جگر­سوز است در اروميه رخ داده  و تنها در يکي از روزهاي اسفند ماه سال 1296 شمسي  اتفاق افتاده است. مي­خوانيم:

"(ارامنه ،جلوها و آسوريها) داخل خانه­ها شده اعمال شنيعه و افعال قبيحه را در بعضي خانواده ها و ساير اهالي مرتکب و دارايي مردم بيچاره را غارت و قريب پانصد خانه را آتش زده و مرد و زن و صغير و صغيره را مقتول نموده از کسي ابقاء نکرده­اند. قساوت و شقاوتي که بعد از اصلاح(توافق صلح) ظاهر ساختند در هيچ قرن و دوره نظير آن شنيده نشد و در هيچ مذهب روا نيست که زن و اطفال و پيرمردان را به قتل برسانند. جاي هزاران تاسف است که در اين قضيه کبري و بلکه قيامت عظمي ابداً رعايت اين مسايل نگرديد و از احدي ابقاء نشد. نه به پيرمردان و زنان ترحمي نمودند و نه بر اطفال معصوم رحمي، چناچه روز گذشته هم در کوچه ها جمعي از نسوان و اطفال را هدف گلوله گرفته بودند. مي­توان گفت کوچه اي نبود که در آن چندين  جنازه از اشخاص بي­تقصير نيفتاده باشد. علت معلوم نبود که چرا اين قدر قساوت به خرج داده و عداوت را تا اين درجه بالا برده بودند. خداي واحد شاهد است از تصور آن اوضاع جانسوز جگر انسان آتش مي گيرد و شخص ديوانه شده حالت جنون عارض مي گردد. به اعتقاد قاصرانه، مادامي که دنيا هست فجايع و قبايح  امشب مذاکره و تاريخ عالم را لکه دار خواهد نمود. وقوعات شرم آور امشب به طوري مواثر و فجيع است که خود مسيحيان از مذاکره و يادآوري آن متاسف و دچار ندامت مي شوند!"

خاطرات معتمد الوزاره، کارگزار وزارت خارجه ايران، اروميه در جنگ عالمسوز اول- ص7 1

ادعاهاي ارضي براي تشکيل دولت

هدف اصلي افراطيون هميشه تشکيل دولت اشغالگر در سرزمين آذربايجان بوده است و مهاجران ارمني و کرد هم هميشه با اين هدف به خاک آذربايجان چشم دوخته­اند ولي هر بار در آتش قهر اردوي اسلام خاکستر شده­اند.  درسال 1297 با آمدن اردوي عثماني همه ارامنه­اي که با کشتن مسلمانان مي­خواستند يک کشور ارمني در غرب آذربايجان درست کنند يا تسليم شدند يا به روسيه فرار کردند و از جمله آندرانيک جنايتکار تاريخ که مي­خواست با حمله به خوي و با تصرف آن به روياي ارمنستان بزرگ برسد با آمدن قشون تورک پا به فرار گذاشت همچنين بعد از انقلاب نيز اکرادي که در غرب آذربايجان خصوصاً در سولدوز دست به قتل و کشتار زده بودند و ادعاي ارضي به خاک مقدس آذريايجان داشتند با رسيدن ارتش اسلام همه در آتش خشم تورکها خاکستر شدند و ملت آذربايجان نشان داد که هر کس به خاک آذربايجان نظر داشته باشد در آتشي که خود بر افروخته است خواهد سوخت.

پ.ك.ك» بازيچه آمريكا و طالباني شده است

خبرگزاري آيدن ليک

۱۹ شهريور۱۳۸۴

تر كيه در ماه‌هاي اخير راجع به افزايش حملات تروريستي «پ.ك.ك» بحث مي‌كند. از يك طرف تظاهرات مردمي‌ در مقابل افزايش درگيري‌ها در جنوب شرق كشور و عمليات‌هاي نظامي‌ ارتش، از سوي ديگر، حملات انفجاري در مناطق غربي كشور كه مردم عادي را مورد هدف قرار مي‌دهند.

دولت تركيه نه تنها هيچ‌گونه استراتژي برنامه‌ريزي‌شده‌اي براي مقابله با بعد جديد حادثه ندارد، بلكه بر عكس، طيب اردوغان در چهارچوب استراتژي كه آمريكا معين كرده، سياستي را كه به آن «راه‌حل دمكراتيك براي مسئله كرد» مي‌گويد، در برنامه قرار داد. در مراسم 30 آگوست، در حالي كه فرمانده نيروي زميني به خطرات و تهديدات اشاره مي‌كرد، طيب اردوغان در پاسخ به سؤالات خبرنگاران مي‌گفت، «نبايد اين مسئله را زياد بزرگ كرد». در پي آن اعلام شد كه مركز «پ.ك.ك» / كنگره خلق با ارسال سلام به سياست جديد دولت، براي مدت يك ماه «دفاع منفعل» را در پيش گرفته است. ولي حملات همچنان ادامه دارند.

اين مسئله رو به كجا مي‌رود؟ در پشت پرده اين رويدادها چه چيزي پنهان است؟ گام بعدي چه خواهد بود؟ «آيدين ليك» به اطلاعاتي دست يافت كه پشت برده اين رخدادها را نمايان خواهند كرد.

استراتژي جديدي كه به «پ.ك.ك» تحميل شده است
طبق نظر كارشناسان نيروهاي مسلح تركيه در زمينه «پ.ك.ك» و تروريسم، استراتژي جديدي كه آمريكا براي دوره آتي به «پ.ك.ك» تحميل كرده است، بر پايه‌هاي زير استوار مي‌باشد:
1ـ خط مشي متهاجمانه و نابود كننده
2ـ پديد آوردن دشمني كرد ـ ترك
3ـ افزايش حملات جنجال‌آفرين در مناطق غربي تركيه
4ـ تظاهرات مردمي ‌در جنوب شرق.

جزئيات تقسيم كار
استراتژي مذكور، با راهنمايي‌ها و جهت دهي‌هاي آمريكا، در چارچوب تقسيم كار بين «پ.ك.ك» و سران دولت انتقالي عراق انجام مي‌شود. بارزاني و طالباني، «پ.ك.ك» را تشويق مي‌كنند تا از خاك عراق خارج شود. سران دولت ساختگي و دست نشانده، براي آن‌كه بتوانند «پ.ك.ك» را به طرف تركيه برانند، كمك‌هاي لجستيكي و مهمات به آن مي‌دهند. به نظر بارزاني و طالباني، درگيري شدن تركيه با درد سر بزرگي مانند «پ.ك.ك» باعث مي‌شود تا توجهي كه تركيه به دولت دست نشانده جلب كرده، متفرق شده و دلايل مربوط به مداخله در شمال عراق از بين بروند.

750 عضو «پ.ك.ك» در ارتش پيشمرگه
طبق اطلاعات دريافتي از منابع نظامي، 750 تن از اعضاي «پ.ك.ك» كه عربي و انگليسي بلدند، در ارتش پيشمرگه‌هاي طالباني و بارزاني استخدام شده اند. رهبران تركمن كه به عراق رفت و آمد دارند، اظهار مي‌كنند كه در نقاط ايست ـ بازرسي به بسياري از اين افراد برخورد كرده‌اند و مثالي نيز مي‌آورند: «در ايست ـ بازرسي Aloka در كيلومتر 50 بغداد از دهوك در شمال عراق، يكي از افراد «پ.ك.ك» كه تابعيت تركيه را دارد، بازرسي‌ها را انجام مي‌دهد».

ژنرال «ايلكر باشبوغ» در 19 جولاي سال 2005، اعلام كرد حدود 2450 – 2200 تن از افراد سازمان تروريستي در امتداد 384 كيلومتر از مرزهاي تركيه ـ عراق مستقر شده‌اند.
او گفت: «همانطور كه مشهود است، اين سازمان موجوديت خود را از سال 2003 به بعد به صورت تدريجي از كوه قنديل به امتداد مرزهاي تركيه – عراق منتقل كرده است». اين امر، با راهنمايي‌هاي آمريكا و در پي توافق حاصله با دولت انتقالي، انجام شد.

بخش‌هاي مختلف «پ.ك.ك»
يك منبع كه در يكي از بخش‌هاي مربوطه نيروهاي مسلح تركيه كار مي‌كند، اطلاعات بسيار مهمي‌را ارائه مي‌دهد: «بخش‌هايي كه پس از دستگيري اوجالان از «پ.ك.ك» منشعب شده‌اند، راهنمايي شده و وادار به حمله به هدف‌هاي استراتژيك در تركيه مي‌شوند». اين خبر، درك ساختار كنوني و حملات اخير «پ.ك.ك» را تسهيل مي‌كند. سرهنگي كه در قرار گاه ستاد مشترك ارتش خدمت مي‌كند، به اين موضوع جلب توجه مي‌كند كه: «پ.ك.ك» ديگر يك سازمان واحد نيست. انشعاب سازمان به چند بخش مجزا، استخبارات، تعقيب و مبارزه را سخت‌تر مي‌كند.

ارزيابي مشترك كارشناسان كه موضوع را از نزديك پيگيري و بررسي مي‌كنند، چنين است: «اكنون ديگر يك «پ.ك.ك» وجود ندارد. در داخل «پ.ك.ك»، «پ.ك.ك»‌هاي ديگري نيز وجود دارند».

اين روند چگونه پديد آمد؟
طبق اطلاعاتي كه منابع اطلاعاتي و استخباراتي در اختيار قرار مي‌دهند، پس از دستگيري اوجالان اعضاي شوراي رهبري «پ.ك.ك» به 24 نفر افزايش يافت. 8 تن از اين افراد در تركيه و مابقي در اروپا، عراق و ديگر كشورها بودند. روند تحت كنترل گرفتن كامل «پ.ك.ك» كه پس از دستگيري و تحويل اوجالان به تركيه سرعت گرفته بود، در پي اشغال عراق به سطحي بسيار بالا دست يافت. بعد از سال 1999، 500 تن از جوانان كرد ساكن اروپا، تركيه و عراق كه از طرفداران «پ.ك.ك» بودند، به آمريكا منتقل شدند. وظيفه اصلي اين 500 تن كه منابع اطلاعاتي به آنها «تيم‌هاي نظارتي پيشرو» مي‌گويند، جمع‌آوري اطلاعات و برنامه ريزي عملياتي استراتژيك است. اين تيم‌ها توسط اكيپ‌هاي سيا ـ موساد، آموزش ديدند و در حال آماده باش كامل، به مناطق مختلف تركيه اعزام شدند. علاوه بر اين تيم‌ها، «پ.ك.ك» سازمان ديگري نيز در رابطه با فعاليت‌هاي اطلاعاتي و جاسوسي دارد. منابع نظامي‌تصريح مي‌كنند كه در داخل «پ.ك.ك»، 30 تن از افراد «سيا» نيز حضور و فعاليت دارند. افرادي كه در بمب‌گذاري‌ها به كار مي‌روند، در اردوگاهي كه تحت كنترل اسرائيل است، آموزش‌هاي ايدئولوژيكي، سياسي و نظامي‌ را پشت سر گذاشته و پس از طي دوره آموزش‌هاي علمي‌ در شمال عراق، به تركيه اعزام مي‌شوند.

هدف از روند جديد
آمريكا پس از اشغال عراق، مسئله كرد را از مركز عراق هدايت و مديريت مي‌كند. اين كشور كه در تلاش است تا موضوع مرتباً مطرح باشد، در تمامي ‌مذاكرات خود با تركيه با بيان اين‌كه «مخاطب شما ما نيستيم، دولت عراق است»، تركيه را وادار مي‌كند تا مسائل خود را با بارزاني و طالباني حل كند. در اثناي وقوع اين رويدادها، شاهد هستيم كه مطبوعات دست نشانده نيز بر ميزان انتقادهاي خود از «پ.ك.ك» افزوده اند. اين كار دو هدف مي‌تواند داشته باشد: نخست، تشكيل دولت دست نشانده به سركردگي بارزاني در جنوب شرق به عنوان جايگزين «پ.ك.ك». دوم، آماده كردن افكار عمومي‌براي انجام برخي برخوردهاي مصنوعي و ساختگي با «پ.ك.ك» با هدف جلب رضايت تركيه براي به رسميت شناختن دولت دست نشانده و ايفاي نقش در پروژه خاورميانه بزرگ كه آمريكا به احتمال قوي در آينده اي نزديك به جامه عمل خواهد پوشاند.

لازم است اظهارات محمد اوزون را كه در تيتر اصلي روزنامه «حريت» مورخ 29 آگوست 2005 چاپ شده بود، يك بار ديگر در اينجا بررسي نماييم. تيتر خبر روزنامه «حريت» اين بود: «محمد اوزون: از ترس «پ.ك.ك»، تركيه را ترك كردم». در خبري كه دوغان هيزلان نوشته بود، ادعا شده بود كه محمد اوزون به علت آن كه نامش بر بالاي فهرست «250 روشنفكر محكوم به مرگ» نوشته شده بود، تركيه را ترك كرده است. ليست 250 نفره روشنفكراني كه «پ.ك.ك» قصد كشتن آنها را دارد، در ماه جولاي سال جاري در مجله آكسيون كه به انتشار اخبار تحريك كننده و جهت‌دهنده معروف است، منتشر شده بود.

محمد اوزون در بيانيه‌اي كه روز بعد براي روزنامه «گوندم» ارسال كرد، اعلام كرد كه صحبت‌هاي مندرج در روزنامه «حريت» به وي متعلق نيست. اوزون كه در تشريح وضعيت فوق گفته بود، «حريت جنجال آفريد»، تصريح كرد از طرف «پ.ك.ك» تهديد نشده است. تيتري كه در زير خبر فوق درج شده بود، اين بود: «شمدين ساكيك از فرماندهان سابق «پ.ك.ك» صحبت كرد، دستور قتل 33 سرباز را اوجالان داد». در اين خبر گفته شده بود كه «حريت راز ديگري را فاش مي‌كند».

شمدين ساكيك كه يك سال قبل از اوجالان دستگير شده است، مدعي شده بود كه دستور قتل 33 سرباز را كه در سال 1993 در بينگل كشته شده بودند، اوجالان صادر كرده است. اين در حالي است كه اوجالان هم در بيانات و هم در نوشته‌هاي كتبي خود اعلام كرده است مسئوليت اين حادثه كه آتش بس يك‌جانبه آن زمان را نقض كرد بر عهده شمدين ساكيك مي‌باشد كه اين حادثه كه اوجالان آن را «سوسورلوك در پ.ك.ك» نامگذاري كرده، چندين روز موضوع بحث روزنامه‌ها و مطبوعات كشور بود.

افزايش تحركات تجزيه‌طلبان در شمال غرب كشور

۳ مرداد ۱۳۸۳

بامداد روز سه‌شنبه، يك گروه از نيروهاي «پژاك» با حمله به گشت مأموران ايراني با سلاح‌هاي سبك و نيمه‌سنگين، خودرو مأموران ايراني را هدف قرار دادند. در اين درگيري، فرمانده يكي از پاسگاه‌هاي مرزي ـ كه يكي از سرنشينان خودرو بود ـ از ناحيه سر مجروح شد.

طبق گزارشات رسیده تحركات نيروهاي تجزيه‌طلب موسوم به «پژاك» در شمال غرب كشور، تشديد شده است.
بنا بر اين گزارشات، بامداد روز سه‌شنبه، يك گروه 15 نفره از نيروهاي «پژاك»، با حمله به گشت مأموران ايراني با سلاح‌هاي سبك و نيمه‌سنگين، خودرو مأموران ايراني را هدف قرار دادند.
در اين درگيري، فرمانده يكي از پاسگاه‌هاي مرزي ـ كه يكي از سرنشينان خودرو بود ـ از ناحيه سر مجروح شد.
همچنين طي هفته‌هاي اخير، حضور گروه‌هاي حدود 10 نفره تجزيه‌طلب در روستاهاي مرزي براي تهيه آذوقه و تبليغات، تشديد شده است.
از سوي ديگر، در هفته گذشته، يك گروه از نيروهاي «پژاك» در روستاي گيلاس در حوالي سرو، اقدام به گرفتن آذوقه و پول از روستاييان كردند و گروه ديگري از اعضاي حزب كومله در روستاي سرچاوه در حوالي سقز، نيز اقدام به اين اقدام كردند. آنها همچنين در نيمه‌شب چهارشنبه گذشته، اطلاعيه‌هاي تبليغاتي در كرمانشاه نصب كردند كه در آن به پيروزي كردستان عراق اشاره شده بود.
در همين حال، فعاليت‌هاي مشابه حزب كومله در روستاي گودك در حوالي شهرستان سقز نيز انجام شده است.
خبرنگار «بازتاب» در پايان مي‌افزايد: در هفته گذشته، حدود ده نفر از نيروهاي تجزيه‌طلب مسلح، به دليل فعاليت‌هاي غيرقانوني در شمال غرب ايران بازداشت شدند.

پژاك آدم نيست

۱۸ شهريور ۱۳۸۳

گفت وگو با عبدالله اوجالان

عبدالله اوجالان، رهبر «پ.ك.ك»، طي ملاقات مشروحي با وكيل خود در زندان، بخش ديگري از نظرات خود را راجع به چشم‌انداز آينده كردها در شمال عراق و تركيه و روابط آنها با آمريكا و دولت تركيه، اعلام كرد.
به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب»، اوجالان با تأكيد بر ايجاد دمكراسي و وحدت ميان گروه‌هاي كرد، از انشعاب برادر خود، عثمان اوجالان و نزديكي وي با اتحاد ميهني كردستان، به شدت انتقاد كرده است.
وي همچنين فعاليت‌هاي مليت‌‌پرستانه گروه‌هايي چون «پژاك» را اشتباه خواند و بر ايجاد دمكراسي به جاي مليت‌پرستي و دولت كرد تأكيد كرد.
در عين حال عثمان اوجالان، برادر عبدالله در يك سخنراني با تشريح انتقادي عملكرد 15 ساله اخير «پ.ك.ك»، ضمن حمله به او، از انشعاب خود دفاع كرده است.
به عقيده من، «مجلس آزاد مردم» مي‌توانست تأسيس شود. از طرفي مي‌توانستيد واقعيات تاريخي اجتماعي را آشكار كرده و از طرفي نيز مردم را در سطح بسيار خوبي سازماندهي كنيد. هيچ كس نمي‌توانست ادعا كند كه قصد تقسيم كشور را داريد و يا كاري مخالف قانون انجام داده‌ايد. جامعه جمهوري كه مصطفي كمال زندگي و عمر خود را وقف آن كرده بود، در حال فرقه‌بندي شدن است. اصل انقلاب جمهوريت، هموطن آزاد و واقعيت و اصل دمكراسي نيز مجلس آزاد مردم است. فلسفه جمهوريت بايد اين‌گونه باشد. اگر به ويژگي‌هاي مثبت روشنفكري مصطفي كمال احترام مي‌گذارند بايد راه را براي برقراري سياست هموطن آزاد هموار كنند.
با ميهن‌پرستي ناآگاهانه نمي‌توان به نتيجه رسيد. نتايج ايدئولوژي ديني نيز واضح و آشكار است. سياست ديني ساخت و اختراع آمريكاست. سير تحولات و پيشرفتهاي «القاعده» نيز بر همه معلوم است. نتايج انعكاس ايدئولوژي ديني در تركيه نيز معلوم است. فكر مي‌كنم رمان «افندي» به اين موضوع پرداخته است ولي هنوز آن را نخوانده‌ام. مليت‌پرستي از خارج به ترك‌ها تحميل شده است. آلمان‌ها براي نفوذ در آسياي ميانه، مليت‌پرستي را به ترك‌ها تزريق كردند.
در تركيه مليت‌پرستي اين چنيني وجود نداشت. يهودييان را نيز براي دوري ترك‌ها از مسلمانيت، تحميل كردند. اين كار را به قصد ايزوله كردن ترك‌ها و اعمال نفوذهاي خارجي، انجام دادند. مصطفي كمال قصد داشت آناتولي را لبريز از ميهن‌پرستي كند ولي اين موضوع كه چقدر موفق شده است، قابل بحث است.
بر همه واضح است كه مليت‌پرستي فلسطيني‌ها و اسراييلي‌ها، اين كشورها را با چه وضعي مواجه كرده است. وضعيتي كه مليت‌پرستي تركي، تركيه را با آن مواجه كرده است، معلوم است. مليت‌پرستي عثمان پاشا، باعث نابودي دولت عثماني شد. اگر به اين ايدئولوژي‌هاي ديني و مليت‌پرست ادامه دهيم، آناتولي نيز از دست خواهد رفت. متوجه اين مسأله نيستند.
نقش مليت‌پرستي ارمني‌ها و گرك آيونيالي‌ها در قرن نوزدهم، اكنون به كردها داده مي‌شود. اين سياست باعث نابودي آنها شد. صرفاَ به علت سياست روزمره انگليسي‌ها تاريخ هزار ساله نابود شد. سياست‌هاي آلمان و انگليس باعث شكست ملت‌ها شد. ترك‌ها امپراطوري خود را از دست دادند، ارمني‌ها و يوناني‌ها نيز رفتند. كردها ماندند ولي چگونه؟ اجسادشان باقي ماند.
مي‌گويند آپو، مخالف دولت تشكيل شده در شمال عراق است. مسأله، مخالفت يا موافقت با اين دولت نيست. دولت عرفات و دولت اسراييل باعث نابودي اين كشورها خواهد شد. مليت‌پرستي هر دو ملت را مسموم كرده است. مليت‌پرستي كردي نيز كه قصد ايجاد آن را دارند، به دولت عرفات شباهت دارند. اين سياست قصد تأسيس يك دولت دست‌نشانده در عراق، با دست مليت‌پرستي كردي دارد. در واقع من نام آن را «اسراييل دوم» گذاشته بودم. مي‌توان فلسطين دوم نيز گفت. بالاخره نيز آن را با مليت‌پرستي تركي، عجمي ‌و عربي درگير خواهند كرد. ولي نتيجه چه خواهد شد؟
از سال 97 در حال تلاش براي مخالفت با اين مسأله هستم افراد ما نيز اين را درك نكردند. عثمان پس فطرت، رفت و به طالباني پناه برد. گروهي به KDP (حزب دمكرات كردستان عراق) پناه برده، گروهي ديگر نيز به اروپا فرار كردند. با قتل عام كردها، قصد ايجاد فلسطين دوم را دارند. دولت كرد، قرارگاه اصلي اين امر خواهد بود. ترك‌ها نيز خود را موفق تصور مي‌كنند. با قتل عام و كشت و كشتار كردها، امپرياليسم و كاپيتاليسم جهاني در خاورميانه با تكيه بر خون كردها در حال پيشرفت و توسعه است. انقلاب جديد كاپيتاليسم جهاني با تكيه بر خون ملت‌ها، به وقوع خواهد پيوست. بايد از وقوع آن جلوگيري كرد. تز جديد امپرياليسم فراگير است.
وضعيت جديد را به همراه برخي جزييات آن بررسي كردم. براي اينكه در قرن جديد، مانند ارمني‌ها و آيونيالي‌ها در قرن نوزدهم نباشيم، بايد خط مشي دمكراتيك را توسعه داده و سازماندهي كنيم. كنگره خلق مبين همين مسأله است. «پ.ك.ك» بايد از نظر ايدئولوژي و سياسي خود را اصلاح كند. كساني كه در اين‌باره صاحب ادعا بوده، اعتماد به نفس و منش ايدئولوژيك ـ سياسي داشته، به علم و آگاهي معتقد بوده و قصد از خود گذشتگي دارند، مي‌توانند با «پ.ك.ك» همكاري كرده و در آن متمركز شوند. با چشم‌داشت به قدرت و مقام نمي‌توان كاري انجام داد. كساني كه چنين اهدافي دارند، از سازمان دور شوند. كنگره خلق، تشكيل سياسي راه حل دمكراتيك است. در داخل كنگره از مردم‌گرايي گرفته، هر نوع انجمن و اتحاديه‌اي كه مناسب با نيازهاي مردمي‌باشد، مي‌توان تأسيس كرد كساني كه منش در رفتار دمكراتيك دارند، مي‌توانند بر انجام اين امر نظارت كنند. اگر اين كار انجام شود، قتل‌عام آسور، فلسطين، آيونيا و ارمني‌ها تكرار نخواهد شد. در چهار گوشه كشور سيستم دمكراتيك خود را توسعه دهند، از طرف ديگر مي‌توانند رسم و رسوم دولت مستبدانه را با تغيير دمكراتيك مواجه كنند آيا در اين مورد بحث و بررسي انجام مي‌شود؟ آيا در خط مشي خود تجديد نظر و بازنگري به عمل مي‌آورند؟ بايد انفجارهاي ايدئولوژي سياسي به وجود آورند. ممنوعيت‌ها را بهانه نكنند. ممنوعيت آنچناني نيز وجود ندارد. اگر مردم به صورت جمعي سازماندهي شوند، هيچ كس نمي‌تواند آنها را قتل عام كند، هيچ كس نمي‌تواند عادت به گرسنگي و فقر را به آنها تحميل كند. دولت مليت‌پرستي از دوران انسان اوليه تاكنون، به مفهوم عدم آزادي و عدم تساوي بوده است. تشكيل دولت به معني پذيرفتن بردگي است. ولي با دولت كرد بورژوآ مخالفتي نداريم، بلكه دمكراسي را به جاي آن ترجيح مي‌دهيم. دولت وسيله فشارآوردن اقتدار و قدرت به مردم است. دولت نه مردم را مي‌تواند نجات دهد و نه مي‌تواند دمكراسي را به وجود آورد. عرب‌ها 22 دولت دارند، آفريقايي‌ها نيز دولتهاي متعددي دارند، ولي بيشتر از همه آنها تحت فشار قرار دارند.
دولت به تنهايي نمي‌تواند نقش منجي را ايفا كند. دولت مايه درد سر مردم و جامعه است. دولت دچار تومور و سرطان شده است. هيچ كس نمي‌تواند اين مسأله را حل كند.
در تركيه نيز چنين وضعيتي برقرار است. اردوغان به دور خود مي‌چرخد. كاري كه او انجام مي‌دهد رفورم نيست بلكه صحنه‌سازي براي اتحاديه اروپاست. همان اندازه كه يك زن مي‌تواند با آرايش، خود را زيبا و محبوب نشان دهد، اردوغان نيز با اين اعمال، خود را محبوب اتحاد اروپا جلوه مي‌دهد. دولت نياز به ترقي دمكراتيك دارد. من پيشرفت‌هاي زيادي را در اين ارتباط بوجود آوردم «پ.ك.ك» حتي به اين امر تنزل نكرد.
فرهاد اكنون از دمكراسي صحبت مي‌كند. انگار چيزي از دمكراسي مي‌داند! شخصيت‌هاي از بين رفته افراد بيچاره، گروه رسوايان. من مطمئنم كه در «پ.ك.ك» دوستان با ارزش و پر دل و جرات نيز وجود دارد. هستند كساني كه به خاطر من خود را آتش زدند، سال‌ها در زندان ماندند، ديگراني كه زنده هستند بايد به اين مسأله به ديده احترام بنگرند. نبايد حساب و كتابهاي سياسي كثيف انجام دهند. يك بارديگر هشدار مي‌دهم: در غير اين صورت نبايد نزديك شوند. در وضعيت بسيار جدي و بحراني قرار داريم. با اين وضعيت نمي‌شود شوخي كرد.
آمريكا موقعيت خود را در خاورميانه تغيير داده است. نجف مثالي از اين مورد است. هر لحظه احتمال انفجار كركوك وجود دارد. راه پيشگيري از آن عميق كردن خط مشي دمكراتيك است. يك دفاعيه صحيح يك جنبش اجتماعي دمكراتيك، خيلي چيزها را مي‌تواند تغيير دهد. تجزيه تحليل‌هاي تاريخي به عمل آورده‌ام هر كس تا اندازه‌اي بي‌احترامي‌ كرد. هنوز نتوانسته‌اند بفهمند. انفرادي شدم. شما‌ها چرا اين قدر دست و پا چلفتي از آب در آمديد. چرا آلت دست قرار گرفتيد. حتي دولت هم متوجه شد كه در دفاعيات من تا حدي امكان رسيدن به راه حل وجود دارد. نمي‌گويم همه، ولي حداقل گروهي متوجه اين مسأله شدند.
مرا رهبر خطاب مي‌كنيد. رهبر با قول و فكر و اراده‌اش، يك رهبر است. رهبر مايه عزت، آگاهي و منافع مردم است. ادعا مي‌كنيد احترام يكديگر را حفظ كرده و با هم متحدشويد.
شما را نيز به عنوان بخشي از مردم مي‌ديدم. براي آنكه صاحب علم درست، اراده آزاد و افكار صحيح شويد، با شما بحث و جدل كردم، با محبت و احترام برخورد كردم، تا اينكه 5 سال بعد مرا گرفتار اين وضعيت كرديد. يكي همه چيز را گذاشته و پي كار خود رفته، ديگري تا خرخره غرق قدرت شده است.
«پ.ك.ك» ارزش‌هاي بسياري دارد. تايلانها در روسيه و بارزاني‌ها در اروپا خود را آتش زدند، آنها انسان‌هاي بسيار شريف و با عزتي بودند. در حاليكه روسيه و اروپا آنقدرها هم بد نبود. اما با وجود اين خود را به آتش كشيدند. البته من نمي‌گويم خود را آتش بزنند. اگر دوست و رفيق راه ما هستند بايد از ارزش‌ها به طور صحيح قدرداني شود. اگر با اين ديد، نگاه كنيد، مي‌توانيم همراه هم باشيم.
حتي اگر با من مبارزه مي‌كنيد، مبارزان عاقلي باشيد. مبارزه فرهاد، منطق سوءاستفاده دارد. يا بايد بصورت جدي يك خط كشي دمكراسي داشته باشيد و يا شما را مورد تمسخر قرار داده و از بين مي‌برند. اگر سياستتان در تركيه اين‌گونه باشد، تبديل به ماهي از آب در آمده خواهيد شد. اين مسائل بسيار مهم است. بايد درك كنيد. اينها را به روشنفكران و كساني كه در اروپا يا در كوه هستند توضيح دهيد در غير اين صورت، همگي شكست خواهند خورد. من عملكرد بسيار بالايي در اينجا داشتم. مقاومت بسيار بالايي از خود نشان دادم. آگاهي‌هاي بسياري به مردم دادم. اينها را در مطبوعات و رسانه‌ها منعكس كردم. حتي اگر يك كلمه از صحبت‌هايم را درك مي‌كرديد، به گونه‌اي صحيح ميهن‌پرستي مي‌كرديد، افسانه‌ها خلق مي‌كرديد. نوشتيد، ولي چرا نتوانستيد به ديگران بفهمانيد؟
براي حل مشكلات نياز به انسانهاي واقعي داريم. ضعف جناح چپ باعث ضعف جناح راست خواهد شد. گروه رضا نيز حساب‌ها و برنامه‌هاي زيادي در سر داشتند ولي به علت وجود من موفق نشدند. گروه فرهاد به علت حمايت آمريكا مي‌توانند پيشرفت كنند. پول هست، زن هست، با اين مسائل مردم را فريب خواهند داد. درست مثل AKP (حزب عدالت و توسعه). هر كدام به عنوان يك باند مستقل وارد عمل خواهند شد. ولي دمكرات‌هاي وظيفه شناس مي‌توانند مانع آنها شوند. اگر مرا درك كنند، مي‌توانند عمل كنند، ولي نمي‌توانند به نام من مبارزه كنند. در غير اين صورت ادعا خواهم كرد كه آنها سر خود مبارزه مي‌كنند. بوتان قاتل ده هزار نفر است. جوانان بي‌گناه را به كشتن دادند. انسانهاي بي گناه را كشته و به عاملين آن مقام و درجه دادند. متأسفم كه نتوانستم به موقع از اين كارها جلوگيري و ممانعت كنم.
وكيل: ديدگاه ضد مركزيت‌طلبي و سلسله مراتبي گسترش يافته، در كارهاي تشكيلات آشفتگي بوجود آمده است.
«پژاك» خود را مانند يك مركز ايدئولوژيك سازماندهي كرده ولي از لحاظ ارگانيك هيچ ارتباطي با كنگره خلق ندارد. TECAK نيز خود را به همين شيوه سازماندهي كرده و احزاب مناطق ديگر نيز به همين ترتيب عمل كرده اند.
اين امر باعث ايجاد آشفتگي‌هاي سازماندهي شده و كميته مؤسس نيز از حل اين مشكلات عاجز مانده و...
اوجالان: اگر آدم نيستند، من چكار مي‌توانم انجام دهم؟ ديگر از من چه مي‌خواهيد؟ اگر نتوانيد يك حزب دمكراتيك بوجود آوريد, اگر نتوانيد شجاع و جسور باشيد، تمامي‌زحمات هدر خواهد رفت. كساني كه به حقه بازيهاي بورژوا و فئودال وارد هستند، از مردم سو استفاده مي‌كنند. شما فقط مي‌توانيد سياستمداران دمكرات وحشي باشيد. نتوانستيد ميهن پرست‌هاي متحد و دوستدار مردم باشيد.
اگر شجاع و دلير هستيد، اگر اهل عمل هستيد، خود را در چارچوبي كه برايتان مشخص كرده ام، سازماندهي كنيد.
مادرم مي‌گفت: «اينها كار نخواهند كرد، تنبلي و ميراث خواري خواهند كرد، تو كار خواهي كرد، ثمره‌اش را آنها خواهند خورد». اگر به همين وضع ادامه دهيد، فردي مانند جلال، همه تان را از بين خواهد برد.
وكيل: مي‌خواهند گزارش تحقيقات را وسيله‌اي براي حل مشكلات داخلي و جمع‌بندي گروه‌هاي داخل سازمان قرار دهند ولي از به طول انجاميدن مراحل كار واهمه دارند و... .
اوجالان: مسأله براي من كاملاً واضح و روشن است. ديگر نيازي به اين كار ندارم. مي‌خواهند به نتيجه برسند، مي‌خواهند نرسند، خود دانند.
وكيل: مي‌خواهند در آينده مبارزه ايدئولوژيك و سياسي را بر ضد جناح راست آغاز كرده و به فكر آن هستند كه يك دوره فعاليت را شروع كنند.
اوجالان: هنوز در اين باره فكر مي‌كنند؟ بعد از اين هرگز چنين گزارشي را براي من آماده نكنند و من محكوم ترين فرد دنيا هستم، اينجا حتي نمي‌توانم نفس بكشم. چرا صحبتهاي مرا به كار نمي‌بندند‌؟ با آنها صحبت كنيد، در تركيه نيز بايد با قدرت تمام با آنها برخورد كرد. اگر هنوز در فكر اين مسأله هستيد، آدمهاي بيچاره‌اي هستيد. بايد مثل گرگ باشيد. زندگي و مردم تو را از دستت مي‌گيرند. پس ديگر منتظر چه هستي؟ بايد يقه شان را مي‌گرفتيد. حتي يك نفر از مردم نيز كاري را كه شما كرديد، نمي‌كرد.
5 سال قبل وقتي هنوز قدم اول را برداشته بودند بايد خفه شان مي‌كرديد، بايد مانع نفس كشيدنشان مي‌شديد. فردا خون همه شما را مي‌ريزند. فرقي نمي‌كند كه برادرم باشد يا كس ديگر.
تمام بخش‌ها و واقعيت‌ها را سريع فهميده و وارد عمل شويد. آنچه را كه لازم است انجام دهيد. در غير اين صورت با خطر مواجه شده و به بازي گرفته مي‌شويد و به دولتها نيز هشدار دهيد. جهاني شدن و امپرياليسم وارد بازي شده و در كارها دخالت كرد. مانند عراق، كردها را نيز به جان هم خواهند انداخت. در واقع آنها به نوع ديگري قصد از بين بردن ملتها را دارند. نوبت به آناتولي نيز خواهد رسيد. آناتولي را با وضعي به مراتب بدتر از سالهاي 1920 درگير خواهند كرد.
وكيل: آنها مي‌گويند كه در ارتباط با آتش بس در نشستي كه با كنگره خلق، مركز HPG، هماهنگي PAJK و تعداد زيادي از دوستان داشته اند, به اين نتيجه رسيده اند كه آتش بس قبل از موعد ممكن است مشكلاتي داشته باشد و براي آمادگي احتياج به فرصت دارند. آنها آتش بس را تاييد كرده و براي قانع كردن HPG و آماده سازي آن، به مدت زماني در حدود 2ـ 5 /1 ماه نياز دارند. ديداري نيز با اعضاي حزب DEP داشته اند كه در اين باره مي‌گويند. از دولت نتوانستيم يك چيز قابل ملاحظه‌اي به دست آوريم، ولي به دليل توجهات محافل حكومت به روند دمكراتيكي شدن تركيه در رابطه با وارد شدن به جامعه اروپا راه حل مسأله كردي به تعويق افتاد كه در نتيجه در ماه دسامبر بر حسب ضرورت درگيري‌ها شدت به خود گرفت و در همين راستا گفت‌وگوها براي متوقف كردن درگيري‌ها در حال حاضر ادامه دارد.
حزب DEP نيز اعلام كرده است، چنين فراخواني بسيار مفيد بوده و آنها آماده همكاري هستند.
اوجالان: جنگ به معني مبارزه سريع و آتشين نيست، بلكه به مفهوم دفاع مشروع است. گروه ليلا مي‌تواند توسعه يابد، مي‌تواند به ديدگاه صلح و گفت‌وگو تبديل شود. از طريق اروپا و آمريكا مي‌تواند اقداماتي را انجام داد.
اگر راه براي حل سياسي مسأله باز شود علاوه بر كنار گذاشتن سلاحها، تغيير و تحولاتي بوجود خواهد آمد.
خيلي سريع شروع به مكالمه و گفت‌وگو كنند. ما خواسته‌هاي منطقي و معقولي داريم كه به صورت 10 ماده قبلاً اعلام كرده بوديم. تا حدودي مي‌توانند نماينده من باشند. شما نيز مي‌توانيد كمك شان كنيد. نمي‌خواهيم آتش مبارزه بيش از اين شعله‌ور شود، مي‌خواهيم با گفت‌وگوهاي سياسي مسأله را حل كنيم: ما مي‌خواهيم برادرانه اين مسأله را حل كنيم. بايد حقوق انساني را رعايت كنند. بايد حقوق دمكراتيك ما را بدهند. براي حل مسأله در كوه بويژه در عراق بايد گفت‌وگو را اجباري كنند. با اتحاديه اروپا گفت‌وگو كنند، پيگيري كنند. شهرداري‌ها، DEHAP و KESK مي‌توانند در اين امر مشاركت كنند. بگويند ما مي‌خواهيم اين آتش را خاموش كنيم.
اين موقعيت به سال 1919 شباهت دارد. راه حل دمكراتيك بايد بوجود آيد. در غير اين صورت با فرا رسيدن فصل بهار جنگ چريكي نيز شروع خواهد شد. من هم نمي‌توانم از آن ممانعت كنم. كميته مؤسس نيز نمي‌تواند ممانعت كند. بين مردم شمال و جنوب تفرقه خواهد افتاد. اگر راه حل سياسي ارايه نشود، مشاركت مردم در مبارزه افزايش يافته, تعداد آنها به دو برابر خواهد رسيد و ديگر از من حرف شنوي نخواهند داشت. آنها گروه‌هاي خود مختاري هستند، هر آنچه را كه به نظرشان صحيح باشد انجام مي‌دهند. اگر راه براي انجام گفت‌وگوهاي سياسي باز باشد، مي‌توانم مانعشان شوم. بايد رفت و با حزب AK گفت‌وگو كرد. اين كار را نبايد به عهده آمريكا گذاشت. به اردوغان بگوييد ؛ بايد اقدامات صلح آميز انجام دهد، آمريكا «پ.ك.ك» را نابود كرده، كنترل آنها را به دست مي‌گيرد. من قبلاً در مورد ائتلاف باغچه لي، اجويت و يلماز گفته بودم كه آنها رفتني هستند، ولي كسي توجه نكرد. در انتخابات شكست سختي خوردند. در مورد حزب AK نيز همين را مي‌گويم، آنها نيز خواهند رفت.
آنها عاشق قدرت و اقتدار هستند. كرد و ترك به جان هم خواهند افتاد. من خواهان اتحاد و برادري اين سرزمين هستم. من به خدمات و زحمات مردم احترام مي‌گذارم. من خواهان پايان دادن به خشونت هستم. در غير اين صورت همراه با فصل بهار، انبوهي از مبارزات چريكي به وقوع خواهد پيوست. تا فصل بهار فرصت دارند. من تجربه دارم. اگر كركوك در مخاطره قرار گيرد، وارد بوتان شده و آنجا را نيز اشغال خواهندكرد.
قصد دستگيري ما را نيز خواهند داشت. مانند فلسطين خواهد شد. چرا پيشنهاد اتحاد و برادري كه با يوناني‌ها مطرح كرديد، به ما كردها نمي‌كنيد؟ در اين مورد بايد با حزب AK گفت‌وگو كرده و به نتيجه رسيد. اگر به نتيجه نرسيد، همراه با فرا رسيدن فصل بهار چريكها نيز توسعه يافته، به ده هزار نفر مي‌رسند. گروه‌هاي خود مختار به وجود مي‌آيند و به تمام مناطق يورش مي‌برند. بعضيها نيز قصد به دست گرفتن كنترل اين گروه‌ها را خواهند داشت.
از ايران گرفته تا ارمنستان، از اروپا تا آمريكا، همه و همه. نتيجه نيز باخت و شكست سنگين خواهد بود.
مي‌توان از آن جلوگيري كرد. پروژه حزب دمكرات خلق را در عرض 3 – 2 ماه تكميل كنيد. بايد به قوي‌ترين نحو ممكن سازماندهي شده و يك جا جمع شويد، بايد نيرويي بسيار قوي براي برقراري صلح باشيد. صلح، برادري، ثروت و آزادي را به ارمغان خواهدآورد. ما پيشرو اين راه هستيم.
مراحل توسعه و تحول، اين گونه و براساس دفاع مشروع پيشرفت مي‌كند. تا آخر سال به همين نحو ادامه خواهد داشت. براي ارائه راه حل اساسي براي اين تحول، بايد ليلا و گروهش با دولت تركيه و با اروپا، ديدار و گفت‌وگو كند. همراه با رسيدن فصل بهار، مي‌توان نيروي موجود در كوهها را پايين آورد. ولي در صورتي كه چراغ سبزي به آنها نشان داده شود. محول كردن اين امر به آمريكا به معني شعله ور شدن آتش مبارزه است. «پ.ك.ك» را نمي‌توانيد نابود كنيد. نمي‌توانيد كردها را تحقير كنيد.
كميته موسس فعاليت‌هاي مربوط به تشكيل حزب را تسريع كند. كنگره خلق خود را قالب بندي و تكرين كند. وحدت و هم بستگي خود را تكميل كرده و اتحاديه‌هاي علمي‌، اقتصادي و اجتماعي خود را تشكيل دهند. مي‌توان در كميته حقوق، مكانيزم قضاوت مردمي‌را برقرار كرد. تا 6 ماه فرصت دارند تا نيروها را آموزش و تعليم دهند. بايد از انجام عملياتي كه آنها را دچار مشكل و سختي مي‌كند، خودداري كنند. بايد خيلي سريع در تركيه وارد تحولات صلح آميز شد، دولت بايد اقدامات صلح‌آميز انجام دهد. نظريه «مذاكره، تنها راه ممكن» را كه به گرجستان پيشنهاد داده بودند، بايد در مورد كردهاي هم‌جوار خود نيز به كار گيرند.
با آغاز فصل بهار، تعداد چريك‌ها به 10 هزار نفر خواهد رسيد و نه فقط «پ.ك.ك»، بلكه همه و همه، چه جناح راست و چپ وارد ماجرا شده و فلاكت و بدبختي به وقوع خواهد پيوست. مسؤول آن من نخواهم بود، مسؤوليت آن با حكومت است. اين آخرين فرصت تركيه است. در اروپا و شمال عراق، با كساني كه فرار كرده‌اند برخورد جدي و قطعي به عمل آورند. اگر كسي تقاضاي عفو و بخشش كند. به او امان داده شود.
منبع: رزگاري
ترجمه: سولماز رسولي

پژاك» و «پ.ك.ك» آشفته از اختلافات داخلي

۱۹ شهريور ۱۳۸۳

در حالي كه «پژاك» در بيانيه رسمي دومين نشست مجلس خود، انشعابات و خيانت‌هاي داخلي را يكي از چالش‌هاي اصلي خود اعلام كرده است، «پ.ك.ك» نيز اعلام كرد، يكي از عناصر برجسته اين گروه، توسط كنگره خلق به قتل رسيده است.
بنا بر اين گزارش، مجلس «پژاك» در پايان دومين نشست رسمي خود، در بيانيه‌اي انشعابات و خيانت‌هاي داخلي را يكي از چالش‌هاي بزرگ پيش روي خود دانست.
در اين بيانيه آمده است: امروزه جنبش آزادي‌خواهي خلق کرد رودرروي موج خيانت‌هاي داخلي قرار گرفته است است. گرايش منشعب‌شده خيانت داخلي با تکيه بر نيروي خارجي و در چارچوب کونسپتي منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي، به طرزي بي‌سابقه با همه توان خود براي نابودي ارزش‌ها و دستاوردهاي مقدس خلقمان تلاش مي‌کند. نشست مجلس حزبمان ضمن محکوم ساختن مواضع فکري و عملگرايانه اين گروه خيانتکار، بر مبارزه همه‌جانبه خلق و کادرهايمان در تمام عرصه‌ها با آنان تأکيد ورزيده است. هوشياري و اعلام موضع لازم در اين‌باره، شرط خنثي کردن نقشه‌هاي نابودي جنبش دمکراسي‌خواهي خلق کرد است که در عين حال، ضامن پيشرفت دمکراتيک ديگر خلق‌ها و اقليت‌هاي منطقه نيز مي‌باشد.
همچنين «پ.ك.ك» نيز اعلام كرد، خالد صوفي (فايق) از نيروهاي برجسته اين گروه توسط كنگره خلق پس از شكنجه به قتل رسيده است.
كاني ايلماز، مسؤول جبهه «پ.ك.ك» در اروپا اعلام كرده كه كنگره خلق پس از شكنجه‌هاي فراوان، خالد صوفي را كه در حزب «پ.ك.ك» به عنوان فايق شناخته شده بود، به قتل رساند.
فردي كه به همراه فايق (خالد صوفي) در زندان كنگره خلق بود، گفته است، فايق پس از شكنجه‌اي سخت به قتل رسيده است.
خالد صوفي، از افرادي بود كه در سال 1980 به همراه چند تن ديگر از كردهاي سوريه، وارد حزب «پ.ك.ك» شد.
او فارغ‌التحصيل دانشگاه شام بود و در سوريه، مجله «صداي كردستان» را به زبان عربي منتشر مي‌كرد ... او همچنين در حزب «پ.ك.ك»، سمت‌هاي بزرگي را در اختيار گرفته بود و در ميان چريك‌هاي «پ.ك.ك» محبوبيت زيادي داشت.
فايق در سال 1990 در اروپا به عنوان مسؤول اتحاديه روشنفكران وطن خواهان كردستان (YRWK)، مشغول به كار شد و مراكز بن و بروكسل اتحاديه روشنفكران تحت مسؤوليت وي اداره مي‌شدند.
گفتني است، «پژاك» و «پ.ك.ك»، در ماه‌هاي اخير به دليل بروز انشعابات و اختلافات داخلي، دچار مشكلات شديدي شدند و حركت‌هاي مسلحانه و تروريستي صورت گرفته از سوي طيف‌هاي تندرو اين گروه‌ها، با انتقادات داخلي گسترده‌اي روبرو شده است.

عثمان اوجالان در گفت‌وگو با «بازتاب»: اعتراض شديد به كنگره خلق

۷ مهر ۱۳۸۳

عثمان اوجالان، از رهبران «پ.ك.ك»، در گفت‌وگو با «بازتاب»، ضمن اعتراض شديد به دخالت‌هاي كنگره خلق در «پ.ك.ك»، انجام هرگونه فعاليت در ايران را تكذيب كرد.
اوجالان گفت: سه نفر از كادرهاي «پژاك» به نام‌هاي بازيان، آرام و مظلوم، به خاطر دخالت‌هاي بي‌جاي گنكره خلق در «پژاك» از اين حزب كناره‌گيري نمودند. ضمنا تعدادي از اعضاي «پژاك» از اين حزب جدا شده و با ما ارتباط دوستانه دارند و در آينده نزديك مي‌خواهند يك حزب براي خودشان تشكيل دهند.
وي افزود: در حال حاضر، رحمان حاجي احمدي، دبيركل «پژاك» است ولي از كنگره خلق استعفا داده و حركت‌هاي دخالت‌جويانه كنگره خلق را قبول نمي‌كند و به احتمال قوي، مسؤول انشعاب در «پژاك»، رحمان حاجي احمدي، بازيان، آرام و مظلوم و عبدالله حجاب در آينده نزديك خواهد بود.
اوجالان در رابطه با اينكه آيا در حزب «PWD» ايرانيان نيز جاي دارند يا نه، توضيح داد، ما فقط در رابطه با كردستان تركيه فعاليت مي‌كنيم ولي تعدادي اندك از ايرانيان، در حزب ما هستند و فعاليتي در رابطه با كردستان ايران ندارند.

تجزيه‌طلبان ايراني، دو شقه شدند

۱۳ مهر ۱۳۸۳

پس از انشعاب‌هاي گسترده در كنگره خلق‌، اين بار تجزيه‌طلبان ايراني، دچار انشعاب شدند و شش نفر از كادرهاي اصلي گروه «پژاك»، از عضويت در اين گروه، كناره‌گيري كردند.
بنا بر اطلاعات رسيده اين شش نفر به نام‌هاي يوسف حسينلو (آرام)، عثمان جعفري (بازان)، شاپور بادشيوه (سيپان)، سردار سليمي (زيريان)، قادر احمدزادگان (ستار) و هوشنگ تاجير (مظلوم) از اين حزب جدا شده و در حال حاضر به دنبال تأسيس حزب جديد براي خودشان هستند.
گفتني است، بيست نفر از كادر مركزي «پژاك»، در پي اعتراض به حركتهاي كنگره خلق و اعلام جدايي از اين حزب، به دست نيروهاي نظامي كنگره خلق، دستگير شده، در بازداشت هستند.
احتمالاً پس از آزادي افراد بازداشتي، نزديك به چهل درصد نيروهاي «پژاك»، از اين حزب كناره‌گيري كنند.

«پژاك» در آستانه فروپاشي

۱۴ مهر ۱۳۸۳

 در پي انشعاب شش نفر از اعضاي كادر مركزي «پژاك»، فرمانده شاخه نظامي اين گروه، نيز به دنبال اختلافات داخلي، كناره‌گيري كرد و با فلج كردن بخش عملياتي اين گروه تجزيه‌طلب، آن را در آستانه فروپاشي قرار داد.
بنا بر اخبار رسيده، فرمانده شاخه نظامي «پژاك» به نام رزگار وارتو (Rizgar Varto)، به دنبال اختلافات دروني تشكيلات، از «پژاك» كناره‌گيري كرده، به صنف حزب وطن‌خواه دمكراتيك (PWD)، به رهبري عثمان اوجالان پيوست. همچنين قرار شده است، او در آينده‌اي نزديك، دلايل جدا شدن خود از «پژاك» و اختلافاتش با كنگره خلق را به آگاهي عموم برساند.
گفتني است، در ماههاي اخير، اعضاي مسلح اين گروه تجزيه‌طلب، تعدادي از مردم و مأموران ايراني را در مناطق مرزنشين غرب كشور به قتل رسانده بودند.
در همين حال، گزارش ديگري حاكي است، چند نفر از مسئولان سابق «پژاك»، به واسطه عثمان اوجالان با حزب منحله دمكرات ايران ديدار كردند كه در اين ديدار، در رابطه با وضعيت پژاك كردستان ايران و كنگره خلق، به بحث و گفت‌وگو پرداختند. همچنين مصطفي هجري از آنان دعوت كرده است تا به حزب مذكور بپيوندند.
حزب منحله دمكرات از گروه‌هاي تروريستي متحد صدام به شمار مي‌رود كه پس از جناياتي كه به دستور صدام عليه هموطنان خود حتي طي سالهاي جنگ ايران و عراق مرتكب شد، پس از جنگ دچار فروپاشي شد.

احتمال تصفيه سازماني عضو جداشده «پژاك»

۱۵ مهر ۱۳۸۳

روز گذشته، نيروهاي نظامي «پ.ك.ك»، عضو جداشده «پژاك» را دستگير و زنداني كردند.
بنا بر اخبار رسيده، نيروهاي HPG (شاخه نظامي كنگره خلق) روز گذشته موفق شدند، شاپور بادوشيوه (سيپان) را در منطقه موصل، نزديك كمپ مخمور در شمال عراق دستگير كنند.
بادوشيوه هم‌اكنون در اختيار نظاميان كنگره خلق است و احتمال دارد، آنان در يك تصفيه تشكيلاتي، او را اعدام كنند.
شاپور بادوشيوه، ايراني و بنيانگذار گروه تجزيه‌طلب «پژاك» بوده كه در جريان انشعاب عثمان اوجالان از كنگره خلق، وي نيز از كنگره خلق و «پژاك» جدا شده بود.
پس از انشعاب او، تعداد ديگري از تشكيلات تجزيه‌طلب «پژاك» نيز از آن جدا شده و انشعاب كردند.

عضو انشعابي «پژاك» تيرباران شد

۱۶ مهر ۱۳۸۳

ظهر امروز، شاپور بادوشيوه كه از يك گروه تجزيه‌طلب ضدايراني انشعاب كرده بود، توسط جوخه‌هاي اعدام «پ.ك.ك»، تيرباران شد.
بنا بر اين گزارش، روز سه‌شنبه نيروهاي نظامي كنگره خلق، اين عضو انشعابي «پژاك» را در منطقه موصل، نزديك كمپ مخمور در شمال عراق، دستگير و زنداني كرده بودند و همان‌گونه كه انتظار مي‌رفت‌،‌ او را به سرعت تيرباران كردند.
گفتني است، شاپور بادوشيوه (سيپان)، ايراني و بنيانگذار گروه تجزيه‌طلب «پژاك» بوده كه در جريان انشعاب عثمان اوجالان از كنگره خلق، وي نيز از كنگره خلق و «پژاك» جدا شده بود.

پاكسازي در «پژاك» ادامه دارد

۱۸ مهر ۱۳۸۳

پس از اعدام شاپور بادوشيوه، يكي از اعضاي اصلي «پژاك»، به دليل انجام انشعاب، تحسين آنانچ، نيز مورد حمله عناصر نظامي كنگره خلق قرار گرفت.
بنا بر اين گزارش، نيروهاي شاخه نظامي كنگره خلق (كادك)، تحسين انانچ (ماهير) را كه يكي از اعضاي اصلي حزب ميهن‌خواه دمكراتيك (PWD) به شمار مي‌رود، در شهر موصل در شمال عراق، مورد حمله قرار دادند.
در حالي كه انانچ از اين حمله جان سالم به در برد، منابع خبري بر ادامه روند پاكسازي در «پ.ك.ك»، تأكيد دارند.
ساعت 6 بعدازظهر سه‌شنبه گذشته، نيروهاي نظامي كنگره خلق در شهرستان موصل (شمال عراق)، با اسلحه‌هاي سبك به يكي از اعضاي اصلي PWD به نام تحسين انانچ (ماهير) حمله‌ور شدند اما اين رخداد، بدون خونريزي و درگيري به پايان رسيد.
گفتني است، بنا بر دستور عبدالله اوجالان و زبير آيدار، افرادي كه تشكيلات را رها كرده و رفته‌اند، جزو خائنين بوده، بايد محاكمه و مجازات شوند كه بر اين اساس، براي تعدادي از اين افراد، حكم اعدام صادر شده است.

آتش زدن كارخانه به خاطر باج ندادن به تجزيه‌طلبان

۱۰ آبان ۱۳۸۳

طبق گزارشات رسیده از ارومیه، تعدادي از اعضاي گروه تروريستي «پژاك»، پس از ناكام ماندن در باجگيري از صاحب يك كارخانه محلي، بخشي از اين كارخانه را آتش زدند.
بنا بر اين گزارشات، بامداد روز گذشته، يك گروه پانزده نفره از اعضاي «پژاك» كه به مسلسل‌هاي عراقي مسلح بودند، براي باجگيري به يك كارخانه سنگبري محلي در نزديكي اشنويه مراجعه كردند، اما صاحب كارخانه كه از كردهاي مقيم منطقه است، از پرداخت باج مورد نظر اعضاي «پژاك» خودداري كرد.
اعضاي اين گروه تروريستي تجزيه‌طلب، پس از مشاهده مقاومت اين شهروند كرد، اقدام به تهديد وي و شليك گلوله به سوي تجهيزات كارخانه كردند، اما پس از مشاهده امتناع صاحب كارخانه، بخشي از تجهيزات اين كارخانه سنگبري را آتش زده، از محل گريختند.
گفتني است، پس از بحرانهاي شديد داخلي به وجود آمده در ميان گروه‌هاي تروريستي تجزيه‌طلب، شبكه تشكيلاتي اين گروه‌ها، در آستانه فروپاشي قرار گرفته و اعضاي اين گروه‌ها، اقدام به راهزني و باجگيري از اهالي بومي مناطق كردنشين ايران مي‌كنند.

تجاوز نظامي تجزيه‌طلبان به سردشت

۲۳ آذر ۱۳۸۳

در اثر تجاوز نظامي گروه‌هاي تروريستي تجزيه‌طلب به منطقه سردشت در هفته گذشته، سه نفر از مأموران مجروح شدند.
بنا بر اين گزارش، در نخستين دقايق بامداد چهارشنبه گذشته، تعدادي از اعضاي گروه‌هاي تروريستي «پژاك» و «كادك»، با استفاده از مسلسل‌هاي سنگين، موشكهاي «آر.پي.جي» و مسلسل‌هاي خودكار، به يك پايگاه مرزي ايران، در حوالي سردشت، حمله كردند كه با مقاومت مأموران ايراني روبرو و مجبور به عقب‌نشيني شدند.
گفتني است، در اين حمله، سه نفر از مأموران مجروح شدند و تعدادي از تروريست‌هاي تجزيه‌طلب نيز هدف قرار گرفتند.

اسكورت مسلحانه قاچاق توسط «پژاك»

۲۲ دي ۱۳۸۳

بر اساس گزارشات رسیده  در درگيري مسلحانه عصر روز گذشته در حوالي سردشت، يك نفر از عناصر گروه تروريستي «پژاك» به هنگام اسكورت مسلحانه يك محموله قاچاق، كشته شد.
بنا بر اين گزارش، نيروهاي گروهك تروريستي «پژاك» كه از مدت‌ها پيش با باجگيري از قاچاقچيان مرزهاي شمال غربي كشور، امنيت آنان را تأمين مي‌كردند، عصر روز گذشته، هنگام انتقال يك محموله قاچاق از داخل خاك عراق به ايران، در نزديكي سردشت با مأموران ايراني درگير شدند.
در اين درگيري كه گروه تروريستي نامبرده از مسلسل‌هاي سبك و سنگين و نارنجك جنگي نيز استفاده مي‌كردند، يك نفر از نيروهاي «پژاك» كشته دو نفر ديگر مجروح شدند.
نيروهاي «پژاك» با مشاهده مقاومت مأموران ايراني، اجساد كشته و مجروحان خود را به داخل خاك عراق انتقال دادند.
همچنين شب گذشته يكي از نيروهاي اين گروه نيز كه براي ترساندن اهالي بومي، اقدام به تيراندازي هوايي در كوچه‌هاي روستاهاي اطراف سنندج مي‌كرد، دستگير شد.
فرد مذكور، مأموريت خود را ايجاد ترس و وحشت در مردم كرد منطقه از حضور گروه‌هاي تروريستي تجزيه‌طلب عنوان كرده بود.

درگيري خونين با پژاك در ارتفاعات پيرانشهر

۵ مرداد ۱۳۸۴

ساعتي پيش در درگيري‌هاي خونين بين مأموران ايراني و نيروهاي گروه تروريستي «پژاك»، 9 نفر از مأموران ايراني شهيد و مجروح شدند.
بنا بر گزارش مذكور، در اين درگيري كه از نيمه شب گذشته تا صبح امروز ادامه داشت، 5 تن از مأموران ايراني توسط اين گروه تروريستي به شهادت رسيده و 4 تن نيز مجروح شدند.
اين درگيري توسط نيروهاي گروه تروريستي «پژاك» كه در ارتفاعات سياهكوه، ما بين اشنويه و پيرانشهر مخفي شده بودند، با حمله به نيروهاي ايراني آغاز شد.
نيروهاي اين گروه تروريستي تجزيه‌طلب كه از سلاح‌هايي چون خمپاره و مسلسل‌هاي سبك و سنگين استفاده مي‌كردند، مأموران ايراني را مورد هدف قرار دادند.
گروه تروريستي «پژاك» كه شاخه ايراني «پ.ك.ك» به شمار مي‌آيد، پيش از اين، از حمايت برخي گروه‌هاي كرد شمال عراق برخوردار بوده است كه با توجه به حوادث جديد، احتمال برخورد طالباني و بارزاني، دو رهبر برجسته كردهاي عراق ـ كه روابط نزديكي با جمهوري اسلامي دارند ـ با اين گروه وجود دارد.
منابع محلي، نابساماني امنيتي و كوتاهي مراكز تصميم‌گيرنده و نيروهاي نظامي در برخورد با اين گروه تروريستي را عامل گسترش ناامني در اين مناطق طي هفته‌هاي اخير مي‌دانند.

عريان كردن مردم، آخرين شيوه تحريك عليه جمهوري اسلامي

۶ مرداد ۱۳۸۴

گروه تروريستي «پژاك»، در آخرين شيوه خود براي فعاليت عليه جمهوري اسلامي و تحريك مردم محلي، به عريان كردن مردم مي‌پردازد.
بنا بر اين گزارش، اعضاي «پژاك»، سه‌شنبه شب در حوالي مناطق «بانه» و «مريوان»، حدود هجده نفر از اهالي بومي منطقه را دستگير كرده و پس از ضرب و شتم آنان، همه لباس‌هاي اين افراد را درآورده، آنان را به صورت عريان در منطقه رها كرده‌اند.
اعضاي «پژاك» كه براي تحريك اهالي بومي منطقه، خود را اعضاي اطلاعات سپاه پاسداران معرفي مي‌كردند، بامداد چهارشنبه نيز پنج نفر از مأموران را به شهادت رسانده و چهار نفر را مجروح كرده بودند.

ناآرامي، اين بار در سقز

۱۲ مرداد ۱۳۸۴

در ادامه ناآرامي‌هاي اخير در شهرهاي كردنشين، امروز شهر سقز از توابع استان كردستان، شاهد ناآرامي‌هاي گسترده‌اي بود.
بنا بر اين گزارش، تعدادي از عوامل گروه تجزيه‌طلب «پژاك»، براي بحراني كردن و گسترش ناآرامي، حسينيه شيعيان اين شهر را به آتش كشيدند و شيشه تعدادي از بانك‌هاي شهر را شكستند.
نيروهاي شبه‌نظامي «پژاك»، همچنين به سوي مردم و نيروهاي انتظامي مستقر در منطقه آتش گشودند. اين درگيري‌ها تلفاتي نيز در بر داشت كه هنوز از تعداد مجروحان و كشته‌هاي احتمالي، گزارش دقيقي در دست نيست.
تاكتيك جديد گروه تجزيه‌طلب «پژاك»، كشتن مردم و آسيب رساندن به آنان و نسبت دادن آن به جمهوري اسلامي است تا با ادامه دادن ناآرامي‌ها در مناطق كردنشين، دامنه آن را گسترش دهد.

گفتني است، ناآرامي‌هاي مناطق كردنشين غرب كشور از سه هفته پيش، به بهانه كشته شدن يك شرور در مهاباد آغاز و تاكنون دامنه آن به سردشت، بانه، پيرانشهر و سنندج و سقز نيز كشيده شده است.

ديدار مسئولان «پژاك» با نيروهاي آمريكا

۱۵ مرداد ۱۳۸۴

گفته مي‌شود، هفته گذشته، تعدادي از عناصر گروه تجزيه‌طلب «پژاك»، در نشستي با نيروهاي آمريكايي، گزارش كار داده‌اند.
بنا به گزارش رسیده از كردستان عراق، طي گزارش يكي از عناصر حزب دمكرات كردستان عراق، شاخه موصل به مركزيت «صلاح‌الدين»، سه نفر از كادر مركزي «پژاك»، سه روز پيش در شهر موصل عراق با نيروهاي آمريكايي مستقر در اين شهر، به بحث و گفت‌وگو پرداختند.
محور اين بحث‌ها، به شرح زير بوده است:
1- ارائه گزارشي از آخرين وضعيت ناآرامي‌هاي شهرهاي كردنشين ايران،
2- توانمندي «پژاك» در ايران و
3- ادامه استقرار «پژاك» در شمال عراق.
هنوز از اظهارنظر آمريكايي‌ها و يا قول‌هاي احتمالي داده شده به اين گروهك، اخباري دريافت نشده است.

تكذيب اظهارات فرماندار بانه درباره‌ «پژاك» توسط استانداري

۱۸ مرداد ۱۳۸۴

مقامات استان آذربايجان غربي، تأييد کرده‌اند که چهار مأمور نيروي انتظامي در يک درگيري مسلحانه جان خود را از دست داده‌اند.
به گزارش «بي.بي.سي»، عباس خورشيدي، معاون استانداري آذربايجان غربي گفته است اين درگيري زماني روي داد که افرادي، احتمالا وابسته به حزب حيات آزاد کردستان (پژاک)، يک پايگاه مرزي را مورد حمله مسلحانه قرار داده اند.
هم‌زمان در شهر اروميه هم شايع شده است که نيروهاي «پژاک» در چند نقطه شهر با مأمور‌ان دولتي درگير شده‌اند. اما مقامات محلي اين شايعه را تکذيب مي کنند.

زرتشت همايون در اروميه درباره «پژاک» گفت که اين نيروها حداکثر از يک سال پيش در مناطق کردنشين ايران فعال هستند و از آنجا که فعاليت مسلحانه دارند با مأمور‌ان امنيتي و انتظامي درگيري پيدا مي‌کنند که به اين ترتيب مناطق مرزي تا حدودي ناآرام شده است.
به گفته همايون، «پژاک» بخشي از حزب کارگران کردستان ترکيه (پ.ک.ک) است که با نام شعبه کردستاني اين سازمان در ايران فعاليت مي‌کند.
اين درگيري هم‌زمان با تنش‌ها و ناآرامي‌هاي هفته‌هاي اخير در شهرهاي کردنشين ايران روي داد.
ناآرامي‌ها عمدتا در اعتراض به قتل جواني در شهر مهاباد به نام «کمال اسفرم» مشهور به «شوانه سيد قادري» توسط مأموران انتظامي برپا شد و از مهاباد به سردشت، بانه، پيرانشهر، سنندج و سقز کشيده شد و به اعتصاب در بسياري از شهرهاي کردنشين و بسته شدن مغازه‌ها انجاميد.
شمار زيادي از اهالي شهرهاي کردنشين در جريان درگيري‌ها بازداشت شدند و گزارش مي‌شود که در درگيري‌ها ميان مأمور‌ان انتظامي با معترضان، تعدادي از مردم محلي کشته شده‌اند.
همايون درباره ارتباط نيروهاي «پژاک» با ناآرامي هاي اخير شهرهاي کردنشين گفت که اين سازمان در اصل و ريشه اين وقايع دخالتي نداشته اما به دليل داشتن يک رسانه تلويزيوني ماهواره‌اي به نام «رژ» به راحتي مي‌تواند مواضع خود را در اين زمينه به مردم مناطق کردنشين منتقل کند.
به عقيده وي، فعاليت‌هاي «پژاک» باعث پيدايش آنچه که «شلوغي‌هاي بي‌مورد و نه مبارزات اساسي» ناميد، آن هم در سطح عده محدودي مي‌شود.
او حرکت‌هاي اخير مردم مناطق کردنشين را، از جمله اعتصاب بازار و کسبه اکثريت شهرهاي منطقه در روزهاي اخير، به منزله «مبارزه مدني گسترده و دموکراتيک» توصيف کرد. اما در مقابل، رفتارهاي «پژاک» را «غيرمدني و غيردموکراتيک» دانست که در سطح و گستره محدودي بروز مي‌كند.
پيش از اين سازمان عفو بين‌الملل، از گروه‌هاي حامي حقوق بشر با انتشار بيانيه‌اي نسبت به افزايش موج خشونت‌ها در مناطق کردنشين ايران که به گفته اين سازمان تاکنون بالغ بر بيست کشته برجاي گذاشته است، هشدار داده بود.
اين گروه حامي حقوق بشر، در بيانيه خود خواستار تشکيل گروهي مستقل براي انجام تحقيقات بي‌طرفانه و فوري در اين زمينه شد.
گفتني است، فرماندار بانه، پيش از اين با تكذيب وجود گروه «پژاك» در اين استان، فعاليت‌هاي گروه مذكور را تكذيب كرده بود.

حزب دمكرات كردستان: «پژاك» براي جمهوري اسلامي خودشيريني مي‌كند

۳۱ مرداد ۱۳۸۴

در پي انتشار گسترده بيانيه «پژاك» در برخي مناطق كردنشين ايران، اعضاي حزب منحله دمكرات كردستان ايران، در نشست داخلي خود، ضمن حمله شديد به «پژاك»، حركت جديد اين گروه را نشانه خودشيريني براي جمهوري اسلامي دانستند.
بنا بر اطلاعات رسيده، در جلسه داخلي حزب منحله دمكرات، قرار شده است تا اين حزب درباره اطلاعيه «پژاك» به مورخه 28/5/84 به اعضاي خود در رابطه با ماهيت «پژاك»، افشاگري كند
در بيانيه حزب حيات آزاد كردستان (پژاك) آمده بود: «ما جدا كردن (اتصال و الحاق دوباره) شمال، جنوب و غرب كردستان از دولت‌هاي غاصب و نژادپرست تركيه، سوريه و عراق و الحاق آن به ايران را امري طبيعي و حق خودمان مي‌دانيم».
رهبران حزب دمكرات كردستان بر اين باورند كه تا ديروز شعار «پژاك»، تشكيل كردستان بزرگ مستقل بود، اما حال به خاطر خودشيريني به نظام جمهوري اسلامي و سرسپردگي، شعار استراتژيك خود نظام را كه همه كردها ايراني هستند و بايد زير پرچم ايران گرد آيند، سر مي‌دهد و به دنبال اثبات حلقه به گوشي خود به مسئولان است.
مسئولان حزب دمكرات افزوده‌‌اند: ما با اينها چندين بار در مورد مسائل مختلف كردستان و حزب آنان صحبت كرديم، ولي تا به حال قانع نشديم كه آنها يك حزب سياسي متعلق به كردستان ايران هستند، چون تا قبل از فروردين سال 83، آنها در داخل «پ.ك.ك» فعاليت مي‌كردند. به دليل استراتژي جديد «پ.ك.ك»، سه شاخه براي كشورهاي عراق، سوريه و ايران به وجود آمد كه نام شاخه ايران، «پژاك» نهاده شد.
همچنين پس از دستگيري رهبرشان، عبدالله اوجالان، هر روز مواضع آنها در رابطه با كردستان تغيير مي‌كند؛ يك روز مي‌گويند: ما ترك بوده و تابع رهنمودهاي «آتاتورك» هستيم و بايد در چهارچوب تركيه، مشكلات را حل و فصل كرد و حال مي‌گويند، ما ايراني هستيم و بايد همه كردستان متحد شده و تحت نفوذ ايران قرار گيرد و هر روز كه مي‌گذرد، سرسپردگي و خيانت اينها به مردم كرد، آشكارتر مي‌شود.

درگيري مردم پيرانشهر با عناصر «پژاك»

۲ شهريور ۱۳۸۴

در پي زورگيري تعدادي از عناصر مسلح «پژاك» از تعدادي از كارگران و مردم منطقه پيرانشهر، كار به درگيري و فرار نيروهاي «پژاك» انجاميد.
بنا بر اين گزارش، روز گذشته، گروهي از نيروهاي «پژاك» كه قصد داشتند از معدن‌كاران منطقه پيرانشهر، كمك مالي جمع‌آوري كنند، با مخالفت اهالي منطقه و صاحبان معادن سنگ روبه‌رو شدند.
نيروهاي «پژاك» كه هزينه فعاليت‌هاي تجزيه‌طلبانه خود را از طريق گرفتن پول از مردم و فعاليت‌هاي قاچاق به دست مي‌آورند، با مشاهده مخالفت آنان به زور متوسل شدند كه سرانجام كار به تيراندازي و درگيري مسلحانه كشيد و چند تن از نيروهاي «پژاك» زخمي و گروه آنان مجبور به فرار شد.
تقاضاي مبلغ هنگفت از معدن‌كاران و اصرار به عشاير براي پرداخت ماليات كه نوعي اخاذي به شمار مي‌رود، از جمله مواردي است كه امكان دارد، دامنه درگيري مردم با «پژاك» را افزايش دهد.
گفتني است، در حال حاضر، عناصر شاخه ايراني «پ.ك.ك» با زور و تهديد از صاحبان صنايع و قاچاقچيان پول دريافت كرده و هزينه فعاليت‌هاي خود را از اين راه تأمين مي‌كنند.

پژاك: كومه‌له و دمكرات، دوجريان ورشکسته کردستانند

۵ شهريور ۱۳۸۴

در پي انتقاد شديد احزاب كومله و دمكرات كردستان از «پژاك»، سايت «پ.ك.ك» به شدت به اتهامات وارده بر خود، پاسخ داد.
«پژاك» كه از سوي اين گروه‌ها به عنوان عامل و دست‌پرورده نيروهاي امنيتي جمهوري اسلامي متهم شده بود، آنها را متهم كرد كه با دستگاه اطلاعاتي رژيم جمهوري اسلامي، هم‌داستان شده و در راستاي دشمنان خلق كرد، به حركت درآمده‌اند.
«پژاك» همچنين در پاسخ به اظهارات حسين يزدان‌پناه، او را گروهبان يك ميليشياي 20 نفره خوانده است.
سايت خبري rojhilat وابسته به «پ.ك.ك» به تاريخ 25 / 8 / 2005 در رابطه با مطالب كومله و حزب منحله دمكرات واكنش نشان داد و نوشت: اخيرا مثلث برآمده از يک ساختار سياسي ترکيبي جديد، يعني حزب دموکرات کردستان ايران، «يه‌کيتي شيرشگيران» يا همان اتحاد انقلابيون و کومله زحمتکشان شاخه‌ منسوب به «عبدالله مهتدي»، چهره‌اي که خوش‌خدمتي‌هايش به رژيم سرکوبگر و آزادي‌کش پهلوي زبانزد خاص و عام است در يک گفتمان از پيش طراحي شده و هماهنگ اتهامات چندي را عليه حزب حيات آزاد کردستان ـ پژاک، به راه انداخته‌اند که در آن از «پژاک» به عنوان عامل وابسته به جمهوري اسلامي نام مي‌برند که با استفاده از نيروي نظامي، قصد سوءاستفاده از جنبش حق‌طلبانه خلق کرد را دارد، آن هم بدون ارائه‌ کوچک‌ترين مدرک و سندي که کار انسان‌هاي بي‌منطق و سفسطه‌پرداز است... .
اما کاملا واضح و آشکار است که آقايان محترمي که در گوشه‌ عافيت خزيده‌اند و همه‌ شاهکارشان ترجمه يکي، دو کتاب به زبان کردي و پخش موسيقي‌هاي کوچه بازاري از راديوهايشان است، خواسته يا ناخواسته اينک در راستاي ادعاهاي دشمنان خلق کرد به حرکت درآمده‌اند. آنان مي‌کوشند «پژاک» را عامل ناآرامي‌هاي اخير دانسته و خلق کرد را فاقد اراده سياسي و حس اعتماد به نفس معرفي نمايند.
در اين مورد لازم به توضيح نيست که طبق شواهد ادله بسيار، اين مزدوران وابسته به حاکميت‌اند که قصد دارند با ايجاد بلوا و آشوب، حرکت‌هاي مدني و اعتراضات بحق مردم را به خاک و خون بکشند.
آقايان محترم بهتر است تا به جاي ايراد اتهامات چنين ناروا به حزب و سازماني که با همه توش و توان و به قيمت از دست دادن بهترين کادرها و اعضايش همچون رفيق «زاگرس»، رفيق «دلير» و رفيق «شيار» و ده‌ها مبارز ديگري که در مقام حمايت از سرهه‌لدان و مبارزات بحق خلقمان وارد عرصه مبارزه شده، حضور بي‌دريغش را اعلام کرده و عملا پاي در راه نهاده، از گوشه عزلت عافيت بيرون آيند و سر منزل فراغت از کف فرو گذارند و چشم بر واقعيات موجود در کردستان بگشايند و بيش از پيش آب به آسياب دشمنان آزادي و دموکراسي نريزند.
دمکرات‌هاي محترم و کومله‌چي‌هاي سر به مهتدي و يکيتي شيرشگيران که در خارج زمين‌گير شده‌اند، اينک تصميم گرفته‌اند که با متهم نمودن «پژاک» به آنچه که در خيال خود ساخته و پرداخته‌اند، انفعال و عدم حضور خود را در کردستان به نوعي توجيه و تعبير کنند. آنها و به خصوص حزب دموکرات منش بر اين گمان واهي‌اند که چون داراي عمر طولاني‌تري هستند بايد همگان آنان را ميراث‌دار انقلاب و خلق و دستاوردهايش بدانند. در اين مورد بايد به ايشان از قول شاعر گفت که: «چين بژي شه‌رته، نه‌وه‌ک چه‌نده‌ بژي». آقاياني که کوچکترين تحليل منطقي و مشخصي از از اوضاع و شرايط حاکم بر جامعه ايران ندارند چرا فراخوان‌هاي اخير «پژاک» را دائر بر ايجاد يک جبهه واحد رد کرده‌اند؟ مگر غير از اين است که از لحاظ سياسي کاملا خلع سلاح گشته و حرفي براي گفتن ندارند؟ و نهايت اين‌که رهبر محترم حزب دموکرات در جواب پرسش مصاحبه‌کننده‌اي مي‌فرمايند: «من نمي‌خواهم مردم را بي‌جهت اميدوار سازم، شرايط براي ايجاد يک جبهه واحد فراهم نيست».
بايد از ايشان پرسيد : چرا شرايط فراهم نيست؟ نکند آقاي هجري و همکاران حزبي‌شان که خود مدام بر سر و کله هم مي‌کوبند و انشعاب در پي انشعاب به راه مي‌اندازند، منتظرند که خوان نعمت انقلاب خلق کرد برايشان گسترده شود و آنگاه پاورچين، پاورچين تشريف‌فرما گردند و گره از کار فرو بسته خلق کرد بگشايند.
مثلث نام‌برده در اتهام ديگري که به «پژاک» نسبت مي‌دهد، به خاطر آنچه که آنان آن را يک حزب خارجي مي‌دانند، مورد شماتت قرار مي‌دهند. جالب است که در اين خصوص، جمع دوستاني که مدتها کردستان ايران را عرصه جنگ‌هاي برادرکشي قرار دادند با دستگاه اطلاعاتي رژيم، هم‌داستان شده‌اند. آقايان آيا واقعأ نمي‌دانند که «حزب حيات آزاد کردستان – پژاک» هم در سطح رهبري و هم در سطح اعضاي خود، سازمان يافته از عناصر فعال و از جان گذشته ايران و خاصه شرق کردستان است؟ حزبي که همواره خواستار نزديکي با احزاب سياسي کرد ايران بوده و در اين مورد بارها فراخوان داده اما کمترين پاسخي دريافت نکرده است!
شايد هم اين واقعيت را مي‌بينند و خود را به کوچه علي چپ مي‌زنند و مي‌گويند، حال که ما نيستيم بگذاريد کسي در عرصه نباشد.
دوستان عزيز و در رأس آنها حزب دموکرات کردستان ايران، که خداوند طول عمر رهبرانش را زياد فرمايد، چرا پاسخ نمي‌دهند در طول اين 27 سالي که از سقوط رژيم وابسته پهلوي مي‌گذرد، چه گلي بر سر مردم کرد زده‌اند که اينک در مقام ملامت حکم صادر مي‌فرمايند و انگشت اتهام به سوي اين و آن دراز مي‌کنند.
حزب و سازمان‌هايي که توان ترتيب دادن کوچک‌ترين حرکت اعتراضي را حتي در اروپاي آزاد ندارند و در عصر ارتباطات و رسانه‌ها، فاقد يک سيستم خبر رساني راديويي درست و حسابي هستند، بهتر است به جاي اين گونه جوسازي‌ها که در نهايت دودش به چشم خلق کرد مي‌رود، دست دوستي و اتحاد دراز کنند و بدانند که خضوع و فروتني در کار زيباست و نه تنها نشانه ضعف و ناکارآمدي نيست، بلکه بيانگر نهايت خرد و دانايي است.
سايت rojhilat همچنين در مورخه 26/8/2005 در رابطه با نظرات حسين يزدان‌پناه، دبير كل اتحاديه انقلابيون كردستان است كه گفته بود «پژاك» عامل جمهوري اسلامي است.
لازم مي دانم در مورد برخي اظهارات آقاي يزدان‌پناه، «گروهبان» يک گروه ميليشياي20 نفره‌، و افرادي که‌ بيشتر تحت عنوان دفاع از آرمان‌هاي حزب دموكرات سـخن به‌ زبان مي‌آورند (اما)... مطالبي را بيان نمايم....
اين دوست گروهبانمان در يکي از مصاحبه‌‌هاي خود گفته است: «پژاك اصالت ندارد»! خب، حالا بايد پرسيد كه شما و هم سفره‌هايتان اصالت يك حزب را در چه مي دانيد؟ اگر به كرد بودن است پــژاك اصــيل است، اگر به مبارزه است بازهم پژاك اصيل مي باشد،اگر اصالت به علمي بودن و درس گرفتن از تاريخ است پژاك اصيل ترين است و اگر به استقلال فكري و سالم بودن است باز هم پژاك اصيل است و......
 ايشان و برخي از اعضاي دموكرات در سايت‌هاي مختلف اينترنتي، گفته و نوشته‌اند كه «پژاك» ضميمه «پ.ك.ك» است. بايد گفت كه اولا «پژاك» حزبي مستقل و داراي اساسنامه و مرامنامه مختص به‌خود مي باشد و جهت هماهنگي سياسي در سطح بين‌المللي و اتحاد سيستم كردي در همه‌ بخش‌هاي كردستان عضو كنگره «گه ل كوردستان» است در واقع كنگره «گه‌ل كردستان» اتحاديه‌اي متشکل از احزاب و شخصيت‌ها و انجمن‌هاي مختلف است که‌ از لحاظ سياست‌گذاري، عمل و اجراي برنامه‌ها مستقل و با توجه به شرايط و خصوصيات خود عمل مي‌كنند
گروهبان دوستمان گفته است كه پژاك با ايران رابطه دارد و آمد و رفت آنها آزاد است اين گفته دروغ محض و بسيار غير واقعي و غير وجداني است، چراكه در حال حاضر تنها دشمن بالفعل دولت ايران، «پژاك» است و به گواهي دوست و دشمن، دستگيري و اعدام فوري نيروهاي «پژاك» در دستور كار اول دولت ايران است و در حال حاضر نيروهاي ايران در مريوان و ايلام و كرماشان و موكريان فقط درتعقيب نيروهاي «پژاك» هستند.

انقلابيون كردستان: «پژاك» عامل جمهوري اسلامي است

۲۶ مرداد ۱۳۸۴

با انتشار مصاحبه دبيركل اتحاديه انقلابيون كردستان، مشخص شد گروه تجزيه‌طلب «پژاك»، نه تنها با گروه‌هاي حزب دمكرات و اتحاديه ميهني كردستان عراق اختلافات عميقي دارد، بلكه با گروه‌هاي كرد ايراني مخالف جمهوري اسلامي نيز اختلاف پيدا كرده است.
حسين يزدان‌پناه، دبير كل اتحاديه انقلابيون كردستان، طي مصاحبه‌اي با هفته‌نامه «ميديا» ـ چاپ كردستان عراق ـ پرده از اختلاف خودشان با «پژاك» برداشت.
يزدان‌پناه در مورد «پژاك» مي‌گويد: «پژاك»، هيچ ريشه و اصليت سياسي و حزبي در شرق كردستان ندارد. آنان، عده‌اي از جوانان كرد كردستان شرقي‌اند كه از صفوف «پ.ك.ك» جدا شده و آن گروه را تشكيل داده‌اند. پس چگونه است كه جمهوري اسلامي ايران، در آنجا راه را براي حزب «پ.ك.ك» باز گذاشته و اجازه مي‌دهد كه جوانان كرد، وارد كشورش شده و در كردستان شرقي، با آزادي تمام رفت‌وآمد نمايند؟! اين موضوعي است كه مباحث و صحبت‌هاي زيادي را مي‌طلبد.

وي مي‌افزايد: از سوي ديگر، تجارب تلخ و شكست‌خورده «پ.ك.ك» در جنوب و غرب كردستان در مورد رفتار با نيروهاي سياسي آن بخش از كردستان، اينك دوباره در كردستان شرقي تكرار مي‌شود.
يزدان‌پناه درباره فعاليت «پژاك» در ايران مي‌گويد: حال سؤال اينجاست كه اگر قرار است اعضاي «پژاك» كشته شوند، پس چرا به اعضاي آن اجازه داده مي‌شود آزادانه رفت‌وآمد و با خود اسلحه حمل كنند؟
لازم به توضيح است، پس از اين سخنان، «پژاك» به كليه يگان‌هاي خود دستور داده است، كليه هواداران گروه را در كردستان عراق و ايران را شناسايي نمايند.

خبرهایی در مورد پ.ک.ک

پنج هزار نفر در ايران عضو گروه پ.ک.ک هستند

     منابع موثق اعلام مي کنند که پنج هزار نفر در ايران عضو گروه پ.ک.ک  هستند. اين گروه در چند منطقه در کردستان و آذربايجان از جمله دره مرگ، گوشت خواران، شيبران،قطور و هشتراک  پايگاه و مقر دارند. پايگاه اصلي و مقر اين گروه در منطقه کلارشين شهر اشنويه قرار دارد. 

   اين گروه که در بسياري از کشور ها به عنوان يک گروه تروريستي شناخته شده است و رهبر آن در زندان به سر مي برد. هر از گاهي در روستاهاي کرد نشين آذربايجان و کردستان سخنراني ميکنند و کرد ها را به بيرون راندن عجم ها از روستا ها و شهر هاي آذربايجان ترغيب مي کنند. تبليغات اين گروه  و گروههاي مشابه آنها در اين منطقه به حدي شديد است که از چوپانان کرد گرفته تا پيرزنان کرد آماده اند تا کردستان بزرگ را تشکيل دهند.

   دولت مرکزي ايران چندين سال است که در مقابل فعاليتهاي اين گروه در داخل مرز خود با مماشات رفتار مي کند. مماشات ايران در فبال اين گروه به حدي است که  طرفداران و اعضاي ايراني گروه پ.ک.ک به بهانه دستگيري رهبر خود در ترکيه در چند سال پيش علاوه بر شهر هاي کردستان ايران در آذربايجان اقدام به اهتزاز پرچم پ.ک.ک نموده و پرچم ترکيه را به آتش کشيديند.

حاکميت ايران از پ.ک.ک به عنوان يک ابزار فشار به ترکيه استفاده مي کند زماني که نيازي به اين گروه نباشد اين گروه به کوهها پناه ميبرد.

کشتار نزديک است

استراتژي ارضي گروه ههاي استقلال طلب کرد در ايران بيش از آنکه به زيان حکومت مرکزي باشد به زيان آذربايجاني ها تمام خواهد شد.

هنوز يادمان نرفته است که چند سال پيش کرد هاي شهر سولدوز بر روي همسايگان خود سلاح کشيديند و اگر نبود شجاعت و غيرت قارا پاپاق ها سولدوز شاهد يک نسل کشي مي بود

کرد ها امروز بيش از هر زمان ديگر آماده کشتار آذربايجاني ها هستند چرا که آمريکا را در منطقه حامي خود مي بينند. حکومت ايران به آنها به عنوان يک آريايي درجه اول نگاه مي کند و طبعتا کشتار هزاران شهروند درجه دوم از نژاد ترک و انتقام عقده هاي تاريخي از آنها استراتژيستها و نظريه پردازان آريايي را خشنود خواهد ساخت.

از سوي ديگر حکومت که کم کم به سوي نژاد پرستي پيش مي رود دوست دارد تا به هر راهي که شده آذربايجاني ها را در ايران محدود سازد چه با کشتار چه با بيگانه کرده اين ملت از هويت خود.

سياستي که ايران در ازاي کرد ها اتخاذ کرده است باعث شده است که دسترسي کرد ها به انواع  سلاحها سهل گردد امروز نمي توان کردي يافت که به بکار گيري انواع سلاح ها آشنا نباشد. در صورتي که مسئله اي اتفاق بيفتد شاهد تجهيز اينان از جانب برادران عراقي خود خواهيم بود و آن زمان است که جوي خون در آذربايجان براه خواهد افتاد.

وافعيتهاي موجود

کردها واقعيتي انکار ناپذير در آذربايجان

در بسياري از شهر هاي آذربايجان کرد ها به عنوان اقليت زندگي مي کنند. اکثريت اين کردها در طول دهها سال به خاطر اينکه در آذربايجان امنيت و غذا بود و به خاطر اينکه از زندگي عشيره اي خود جدا شوند و همچنين آماج حمله هاي کومله ها و حکومت مرکزي نباشند، از کوهها پايين آمدند و در شهرها و حتي روستاهاي آذربايجاني نشين ساکن شدند اوايل که تعداد خانوار ها کم بود آذربايجاني ها اينان را درجمع خود پذيرا شدند غذايشان  دادند و جايشان دادند. بعدها وضعيت تغيير بزرگي کرد! کردها که تاريخا غير خود را نمي توانستند تحمل کنند با فرصتهايي که بدست آوردند در موقعيت تاثير گذار قرار گرفتند قاچاق منبع سرشار درآمد آنان شد. روستايي آذربايجاني يک سال تمام تلاش مي کرد مي کاشت و بر مي داشت در صورتي که يک کرد با يک ماه قاچاق از عراق و ترکيه به ايران مي توانست تمام زندگي اين کشاورز را بخرد کم کم زمينهاي کشاورزان خريداري شد و روزي رسيد که در بسياري از روستاها تعداد کردها بر ترکها فزوني يافت ولي در شهر ها به روالي ديگر بود.

   ناسيوناليستهاي کرد ادعا مي کنند که 80% جمعيت آذربايجان غربي را کرد ها تشکيل مي دهند. اين رقم درست است يا نه؟

در بزرگترين شهر آذربايجان غربي يعني اروميه کردها بعداز مهاجرتهاي سيل آساي سالهاي 1361 تا 1377 توانستند نسبت جمعيتي خود را از 7% در سالهاي اول انقلاب به 26% برسانند و اين بزرگترين تجمع کردها در آذربايجان مي باشد. در سولدوز کردها بيش از 35% ساکنان شهر ها را تشکيل مي دهند. در شهر خوي حدود 2%-3% جمعيت را کردها تشکيل مي دهند. در قره ضياالدين کمتر از 4% هستند. در مياندوآب (قوشاچاي تقريبا کردي وجود ندارد. در شهر تکاب که همه گمان مي کنند کرد نشين است کردها تنها 30% جمعيت را تشکيل مي دهند. و در شاهين دژ يا سايين قالا تعداد آنها به 40% جمعيت هم نمي رسد. در شهرستان سلماس 30% از جغرافياي روستا ها در دست کردها است ولي در شهر سلماس بيش از 10% نفوس ندارند. ودر روستاهاي اطراف نيز جمعيت کردها به 20% نمي رسد. در شهر پلدشت 30% جمعيت کرد هستند. از پلدشت تا پيرانشهر و مناطق مرزي اطراف آن اکثريت مطلق باکردها مي باشد.

   جالب است بدانيم که تمامي کردها به خاطر اينکه ما و ساکنان ترکيه هردو ترک هستيم نفرت عجيبي نسبت به ما دارند. موقعي که از عجم ها صحبت مي کنند چنان با تحقير سخن مي گويند و چنان دندان نشان مي دهند که احساس مي کني اگر فرصت داشته باشند سر تمامي آذربايجاني ها را خواهند بريد!؟

   کردها در نتيجه زندگي سخت خود در کوهستانهاي ايران ترکيه عراق و سوريه که همراه کشت و کشتار همراه بوده است. آمادگي روحي کشتار ديگر ملتها رادارند تحقير تاريخي اين قوم عقده هاي فروخفته اي در اينان ايجاد کرده است که در ساليان نزديک همچون آلت دستي در دست خانهاي عشيره خود از هيچ گونه جنايتي عليه ماها خودداري نخواهند کرد. به هوش باشيم، کلاشينکفها خشابگذاري شده و چاقوها تيز شده اند تا پاکسازي قومي صورت پذيرد.

آياز نجفي – پلدشت آذربايجان   

www.durna.se

پ.ك.ك» بازيچه آمريكا و طالباني شده است

خبرگزاري آيدن ليک

تركيه در ماه‌هاي اخير راجع به افزايش حملات تروريستي «پ.ك.ك» بحث مي‌كند. از يك طرف تظاهرات مردمي‌ در مقابل افزايش درگيري‌ها در جنوب شرق كشور و عمليات‌هاي نظامي‌ ارتش، از سوي ديگر، حملات انفجاري در مناطق غربي كشور كه مردم عادي را مورد هدف قرار مي‌دهند.

دولت تركيه نه تنها هيچ‌گونه استراتژي برنامه‌ريزي‌شده‌اي براي مقابله با بعد جديد حادثه ندارد، بلكه بر عكس، طيب اردوغان در چهارچوب استراتژي كه آمريكا معين كرده، سياستي را كه به آن «راه‌حل دمكراتيك براي مسئله كرد» مي‌گويد، در برنامه قرار داد. در مراسم 30 آگوست، در حالي كه فرمانده نيروي زميني به خطرات و تهديدات اشاره مي‌كرد، طيب اردوغان در پاسخ به سؤالات خبرنگاران مي‌گفت، «نبايد اين مسئله را زياد بزرگ كرد». در پي آن اعلام شد كه مركز «پ.ك.ك» / كنگره خلق با ارسال سلام به سياست جديد دولت، براي مدت يك ماه «دفاع منفعل» را در پيش گرفته است. ولي حملات همچنان ادامه دارند.

اين مسئله رو به كجا مي‌رود؟ در پشت پرده اين رويدادها چه چيزي پنهان است؟ گام بعدي چه خواهد بود؟ «آيدين ليك» به اطلاعاتي دست يافت كه پشت برده اين رخدادها را نمايان خواهند كرد.

استراتژي جديدي كه به «پ.ك.ك» تحميل شده است
طبق نظر كارشناسان نيروهاي مسلح تركيه در زمينه «پ.ك.ك» و تروريسم، استراتژي جديدي كه آمريكا براي دوره آتي به «پ.ك.ك» تحميل كرده است، بر پايه‌هاي زير استوار مي‌باشد:
1ـ خط مشي متهاجمانه و نابود كننده
2ـ پديد آوردن دشمني كرد ـ ترك
3ـ افزايش حملات جنجال‌آفرين در مناطق غربي تركيه
4ـ تظاهرات مردمي ‌در جنوب شرق.

جزئيات تقسيم كار
استراتژي مذكور، با راهنمايي‌ها و جهت دهي‌هاي آمريكا، در چارچوب تقسيم كار بين «پ.ك.ك» و سران دولت انتقالي عراق انجام مي‌شود. بارزاني و طالباني، «پ.ك.ك» را تشويق مي‌كنند تا از خاك عراق خارج شود. سران دولت ساختگي و دست نشانده، براي آن‌كه بتوانند «پ.ك.ك» را به طرف تركيه برانند، كمك‌هاي لجستيكي و مهمات به آن مي‌دهند. به نظر بارزاني و طالباني، درگيري شدن تركيه با درد سر بزرگي مانند «پ.ك.ك» باعث مي‌شود تا توجهي كه تركيه به دولت دست نشانده جلب كرده، متفرق شده و دلايل مربوط به مداخله در شمال عراق از بين بروند.

750 عضو «پ.ك.ك» در ارتش پيشمرگه
طبق اطلاعات دريافتي از منابع نظامي، 750 تن از اعضاي «پ.ك.ك» كه عربي و انگليسي بلدند، در ارتش پيشمرگه‌هاي طالباني و بارزاني استخدام شده اند. رهبران تركمن كه به عراق رفت و آمد دارند، اظهار مي‌كنند كه در نقاط ايست ـ بازرسي به بسياري از اين افراد برخورد كرده‌اند و مثالي نيز مي‌آورند: «در ايست ـ بازرسي Aloka در كيلومتر 50 بغداد از دهوك در شمال عراق، يكي از افراد «پ.ك.ك» كه تابعيت تركيه را دارد، بازرسي‌ها را انجام مي‌دهد».

ژنرال «ايلكر باشبوغ» در 19 جولاي سال 2005، اعلام كرد حدود 2450 – 2200 تن از افراد سازمان تروريستي در امتداد 384 كيلومتر از مرزهاي تركيه ـ عراق مستقر شده‌اند.
او گفت: «همانطور كه مشهود است، اين سازمان موجوديت خود را از سال 2003 به بعد به صورت تدريجي از كوه قنديل به امتداد مرزهاي تركيه – عراق منتقل كرده است». اين امر، با راهنمايي‌هاي آمريكا و در پي توافق حاصله با دولت انتقالي، انجام شد.

بخش‌هاي مختلف «پ.ك.ك»
يك منبع كه در يكي از بخش‌هاي مربوطه نيروهاي مسلح تركيه كار مي‌كند، اطلاعات بسيار مهمي‌را ارائه مي‌دهد: «بخش‌هايي كه پس از دستگيري اوجالان از «پ.ك.ك» منشعب شده‌اند، راهنمايي شده و وادار به حمله به هدف‌هاي استراتژيك در تركيه مي‌شوند». اين خبر، درك ساختار كنوني و حملات اخير «پ.ك.ك» را تسهيل مي‌كند. سرهنگي كه در قرار گاه ستاد مشترك ارتش خدمت مي‌كند، به اين موضوع جلب توجه مي‌كند كه: «پ.ك.ك» ديگر يك سازمان واحد نيست. انشعاب سازمان به چند بخش مجزا، استخبارات، تعقيب و مبارزه را سخت‌تر مي‌كند.

ارزيابي مشترك كارشناسان كه موضوع را از نزديك پيگيري و بررسي مي‌كنند، چنين است: «اكنون ديگر يك «پ.ك.ك» وجود ندارد. در داخل «پ.ك.ك»، «پ.ك.ك»‌هاي ديگري نيز وجود دارند».

اين روند چگونه پديد آمد؟
طبق اطلاعاتي كه منابع اطلاعاتي و استخباراتي در اختيار قرار مي‌دهند، پس از دستگيري اوجالان اعضاي شوراي رهبري «پ.ك.ك» به 24 نفر افزايش يافت. 8 تن از اين افراد در تركيه و مابقي در اروپا، عراق و ديگر كشورها بودند. روند تحت كنترل گرفتن كامل «پ.ك.ك» كه پس از دستگيري و تحويل اوجالان به تركيه سرعت گرفته بود، در پي اشغال عراق به سطحي بسيار بالا دست يافت. بعد از سال 1999، 500 تن از جوانان كرد ساكن اروپا، تركيه و عراق كه از طرفداران «پ.ك.ك» بودند، به آمريكا منتقل شدند. وظيفه اصلي اين 500 تن كه منابع اطلاعاتي به آنها «تيم‌هاي نظارتي پيشرو» مي‌گويند، جمع‌آوري اطلاعات و برنامه ريزي عملياتي استراتژيك است. اين تيم‌ها توسط اكيپ‌هاي سيا ـ موساد، آموزش ديدند و در حال آماده باش كامل، به مناطق مختلف تركيه اعزام شدند. علاوه بر اين تيم‌ها، «پ.ك.ك» سازمان ديگري نيز در رابطه با فعاليت‌هاي اطلاعاتي و جاسوسي دارد. منابع نظامي‌تصريح مي‌كنند كه در داخل «پ.ك.ك»، 30 تن از افراد «سيا» نيز حضور و فعاليت دارند. افرادي كه در بمب‌گذاري‌ها به كار مي‌روند، در اردوگاهي كه تحت كنترل اسرائيل است، آموزش‌هاي ايدئولوژيكي، سياسي و نظامي‌ را پشت سر گذاشته و پس از طي دوره آموزش‌هاي علمي‌ در شمال عراق، به تركيه اعزام مي‌شوند.

هدف از روند جديد
آمريكا پس از اشغال عراق، مسئله كرد را از مركز عراق هدايت و مديريت مي‌كند. اين كشور كه در تلاش است تا موضوع مرتباً مطرح باشد، در تمامي ‌مذاكرات خود با تركيه با بيان اين‌كه «مخاطب شما ما نيستيم، دولت عراق است»، تركيه را وادار مي‌كند تا مسائل خود را با بارزاني و طالباني حل كند. در اثناي وقوع اين رويدادها، شاهد هستيم كه مطبوعات دست نشانده نيز بر ميزان انتقادهاي خود از «پ.ك.ك» افزوده اند. اين كار دو هدف مي‌تواند داشته باشد: نخست، تشكيل دولت دست نشانده به سركردگي بارزاني در جنوب شرق به عنوان جايگزين «پ.ك.ك». دوم، آماده كردن افكار عمومي‌براي انجام برخي برخوردهاي مصنوعي و ساختگي با «پ.ك.ك» با هدف جلب رضايت تركيه براي به رسميت شناختن دولت دست نشانده و ايفاي نقش در پروژه خاورميانه بزرگ كه آمريكا به احتمال قوي در آينده اي نزديك به جامه عمل خواهد پوشاند.

لازم است اظهارات محمد اوزون را كه در تيتر اصلي روزنامه «حريت» مورخ 29 آگوست 2005 چاپ شده بود، يك بار ديگر در اينجا بررسي نماييم. تيتر خبر روزنامه «حريت» اين بود: «محمد اوزون: از ترس «پ.ك.ك»، تركيه را ترك كردم». در خبري كه دوغان هيزلان نوشته بود، ادعا شده بود كه محمد اوزون به علت آن كه نامش بر بالاي فهرست «250 روشنفكر محكوم به مرگ» نوشته شده بود، تركيه را ترك كرده است. ليست 250 نفره روشنفكراني كه «پ.ك.ك» قصد كشتن آنها را دارد، در ماه جولاي سال جاري در مجله آكسيون كه به انتشار اخبار تحريك كننده و جهت‌دهنده معروف است، منتشر شده بود.

محمد اوزون در بيانيه‌اي كه روز بعد براي روزنامه «گوندم» ارسال كرد، اعلام كرد كه صحبت‌هاي مندرج در روزنامه «حريت» به وي متعلق نيست. اوزون كه در تشريح وضعيت فوق گفته بود، «حريت جنجال آفريد»، تصريح كرد از طرف «پ.ك.ك» تهديد نشده است. تيتري كه در زير خبر فوق درج شده بود، اين بود: «شمدين ساكيك از فرماندهان سابق «پ.ك.ك» صحبت كرد، دستور قتل 33 سرباز را اوجالان داد». در اين خبر گفته شده بود كه «حريت راز ديگري را فاش مي‌كند».

شمدين ساكيك كه يك سال قبل از اوجالان دستگير شده است، مدعي شده بود كه دستور قتل 33 سرباز را كه در سال 1993 در بينگل كشته شده بودند، اوجالان صادر كرده است. اين در حالي است كه اوجالان هم در بيانات و هم در نوشته‌هاي كتبي خود اعلام كرده است مسئوليت اين حادثه كه آتش بس يك‌جانبه آن زمان را نقض كرد بر عهده شمدين ساكيك مي‌باشد كه اين حادثه كه اوجالان آن را «سوسورلوك در پ.ك.ك» نامگذاري كرده، چندين روز موضوع بحث روزنامه‌ها و مطبوعات كشور بود.

جام‌جم آنلاين: مقامات ارتش تركيه اعلام كردند روز چهارشنبه 12 اكتبر در جريان درگيري نيروهاي نظامي تركيه با شورشيان كرد حزب كارگران كردستان تركيه «پ.ك.ك» در جنوب شرقي تركيه 5 سرباز ترك كشته شدند.
به گزارش راديو بين‌المللي فرانسه و به نقل از خبرگزاري آناتولي ، مقامات ارتش تركيه گفتند در جريان يك درگيري ميان نيروهاي دولتي و شورشيان «پ.ك.ك» در حومه شهر تونچلي در جنوب شرق تركيه 5 سرباز ترك به قتل رسيدند.
نيروهاي نظامي تركيه از يك هفته پيش پس از كسب اطلاع از تجمع چندصد نفر از شورشيان «پ.ك.ك» در مناطق كوهستاني تونچلي دست به حملاتي عليه اعضاي حزب غيرقانوني «پ.ك.ك» در اين مناطق زده‌اند.

کرکوک دوراهي ثبات و ناامني

اکراد عراق در گذشته اهرمي به جهت تعديل سياست‌هاي همسايگان غربي ايران بودند؛ اما اکنون که کرکوک از قدرتي بي‌سابقه برخوردار است و پايتخت جديدي براي دو حزب اتحاديه ميهني و دمکرات به‌شمار مي‌آيد، ديگر حمايت دولت ايران از کردهاي عراق اعتماد راهبردي کافي نخواهد داشت. در اين ميان مطالبات چندين ساله حزب کارگران کرد ترکيه نيز افزايش يافته و آماده گذراندن دوره‌اي پرتنش با آنکارا مي‌باشند. با وجود همبستگي کردهاي عراق، مي‌توان حمايت واشنگتن و تل‌آويو از استقلال آنان را پيش‌بيني کرد؛ چنان‌که اسرائيل بارها حمايت خود در اين زمينه را ابراز داشته است. سرويس‌هاي اطلاعاتي اين کشور مشغول آموزش کماندوها در کردستان مي‌باشند و پوشش عمليات آنان در ايران و سوريه از اهداف اسرائيل است.

برآورد وضعيت سياسي ،اقتصادي، اعتقادي، فرهنگي و اجتماعي اکراد عراق

               به نام خدا

برآورد وضعيت سياسي ،اقتصادي، اعتقادي، فرهنگي و اجتماعي اکراد عراق

    کردهاي عراق از نظر جمعيت، دو  ميليون نفر مي باشند که از قبل از جنگ جهاني دوم زمينه هاي آهنگ خود مختاري را در حال آماده کردن بودند. در ابتدا همگي تحت رهبري ملا مصطفي بارزاني قرار داشتند که به مرور زمان کرد هاي سمت جنوب که به بغداد نزديک تر مي باشند، از اين تشکيلات جدا شدند و خود تشکيلاتي جديد به نام اتحاديه ميهني کردستان عراق تحت سرپرستي جلال طالباني تشکيل دادند که اصطلاحا افراد اين گروه را يکَتي مي خوانند. ( جلال طالباني ما بين کردها معروف به عامل انگليس مي باشد.)

    اعضاي اين گروه ابايي از اين که خود را کمونيست بخوانند ندارند و به ندرت افراد مسن ايشان اهل نماز مي باشند و معمولا کمي با سواد تر از تشکيلات ملا مصطفي بوده و به همين نسبت نيز غير ديني تر هستند.  تشکيلات ملا مصطفي که به شمال و به کردستان ترکيه نزديک مي باشند، را پس از فوت ايشان، فرزند وي، مسعود بارزاني هدايت مي کند. اين گروه معروف به پارتي مي باشند و نام رسمي اين گروه حزب دموکرات کردستان عراق است.

    در طول برهه هاي مختلف زمان دو حزب با همديگر يا با جمهوري اسلامي در حال ستيز و يا ارتباط دوستانه داشند. اين نوع حرکات يا به اتفاق بوده يا مجزا. حتي با دولت عراق نيز همين رفتار را داشته اند، يعني اينکه گاهي اوقات يکتي ها هم با ما مي جنگيدند و هم با پارتي ها و يار صدام بودند و بلعکس، پارتي ها نيز همين طور. هر کدام از کشور ها که سرمايه گذاري مالي و سياسي بيشتري مي کردند، از حمايت يک يا هر دو گروه برخوردار بودند. اين وضعيت شامل حال عراق زمان حزب بعث نيز مي شده است.

    کردستان عراق داراي احزابي با گرايشات اسلامي نيز مي باشد، وليکن با توجه به تعداد اندک و ضعف ايشان غير قابل عنوان مي باشند.

    جمهوري اسلامي ايران از حوالي شهرستان اروميه با کردستان ترکيه و از حوالي شهرستان اشنويه با اکراد بارزاني و از سمت بانه و سردشت با اکراد طالباني هم مرز مي باشد.

    طالباني ها کرکوک را که داراي ذخاير نفتي مي باشد و بارزاني ها شهر سليمانيه را پايتخت هاي خود مي دانند.

    پس از اخراج صدام از کويت و اشراف غير مستقيم آمريکا به عراق و محاصره اقتصادي صدام توسط آمريکا و سازمان ملل، رسما حکومت صدام از سمت شمال به بالا تر از تکريت هيچ گونه تسلطي نداشت و اين مناطق تحت اختيار تام آمريکا قرار گرفت، يعني اينکه تمام کردستان عراق که شامل هر دو گروه بود، به جولانگاه جاسوس هاي اسراييل و آمريکا تبديل گرديد.

    پس از اشغال مستقيم عراق اين روند کاملا تشديد گرديد؛ به صورتي که حضور فيزيکي يهوديان ويا واسطه هاي ايشان کاملا ملموس مي باشد.

    با همه اين تفاسير هر از چند گاهي انفجارهاي مهم و مشکوکي در دفاتر سياسي هر دو حزب انجام مي گيرد که بسيار قابل تامل مي باشد که نشان از خصومت هاي شديد داخلي اين دو گروه مي باشد.

    قابل ذکر است طبق هماهنگي و دستور استکبار جهاني ارتباط ايشان با گروهک هاي ضد انقلاب ايران متصور است که تشکيلات امنيتي کشور مي بايستي تلاش بسيار زيادي در جهت خنثي نمودن اين توطئه ها انجام دهد؛ زيرا که کردستان ايران هدف کاملا آشکار و مناسبي براي توسعه صهيونيسم بين الملل مي باشد.

    بايستي اين نکته را که کرد هاي حوالي مرزها معمولا با يکديگر خويشاوند مي باشند، اضافه نماييم و اين نکته براي تک تک کشورهاي داراي کرد معضلي نسبتا مهم مي باشد و همين طور ياد  آوري مي کنيم که معمولا چهار نوع اسکناس که ليرترکيه، ريال ايران، دينار عراق و دلار آمريکا در اين مناطق رواج داشته و معتبر مي باشد.

    در خاتمه يک بار ديگر براي آشنايي با احزاب کردي کشورهاي همسايه نام و نوع سياسي مذهبي ايشان را توضيح مي دهيم:

الف) ترکيه:

    حزب کارگران کمونيست ترکيه معروف به پ ک ک، که تعداد افراد مسلح فعالشان مشخص نيست. مخصوصا از زماني که رهبر ايشان به نام عبدالله اوجالان توسط سازمان مخوف موساد اسرايل دستگير و به ترکيه تحويل داده شد، فعاليت اين گروه به شدت ضعيف گرديد.

    با توجه به سرکوب وحشتناک اين گروه توسط ارتش به شدت منسجم و مسلح ترکيه روز به روز از حرکت نظامي گروه مذبور کاسته شده و حداکثر رو به حرکات سياسي منجمله انتشار مجلات و ... مي نمايند.

ب) عراق:

    حزب اتحاديه ميهني کردستان معروف به يکَتي و حزب دموکرات عراق معروف به پارتي و اکراد اسلام گرا که تعدادشان بسيار اندک مي باشند،از مهمترين تشکل هاي فعال کشور عراق هستند. نا گفته نماند فعاليت اين دو حزب به شدت زياد بوده و در طول تاريخ، حين و بعد از جنگ جهاني دوم معمولا معضل مهمي براي دولت هاي ايران، عراق و ترکيه بوده اند.

پ) ايران:

    گروهک دموکرات ايران با جمعيت هوادار قابل توجهي گرايشات ملي گرايانه (از نوع ضد انقلاب) داشته و ما بين ايشان متاسفانه نمازخوان نيز کم نيستند و معمولا استکبار جهاني از ايشان نهايت سوء استفاده را نموده است.

    گروهک کومله با جمعيت هوادار بسيار کمتر نسبت به گروهک فوق، فعاليت ضد انقلابي و کمونيستي داشته و دارند.

    گروهک خُبات با جمعيتي بسيار اندک رفتار بسيار وحشيانه مانند تکه تکه کردن اندام اسراي خود مي نمايد و اصولا به شدت نسبت به ياران انقلاب عناد داشته و به سنگ دلي معروف مي باشند. اين گروه کمونيست طرفدار چين مي باشند.

    عضو گيري از يکديگر و همچنين جمع آوري کمک هاي مردمي از ما بين روستاييان کرد که به يارمَتي معروف است گاهي اوقات با تبليغات و گاهي نيز به زور انجام مي شود به صورتي که يارمتي به امري عادي ما بين کردستان هر سه کشور تبديل گرديده است و اين دو موضوع گاهي منجر به درگيري لفظي و يا فيزيکي تا حد مسلحانه مي شود.

    و در آخر: ضد انقلاب ايرا ن تحقيقا و با کمال افتخار در غرب کشور توسط مردم کرد مسلمان کاملا غير متحرک و غير فعال بوده و حتي در بعضي مناطق مانند مريوان به ندرت تردد مي نمايند. اين شهر به راستي معروف به قم کردستان بوده و مردمي مومن و انقلابي و طرفدار نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران را دارا مي باشد.

    ساير اکراد که تعدادشان واقعا قابل ذکر نيست و در اکثريت اقوام ديگر در داخل کشورهاي سوريه، اردن، لبنان و روسيه ساکن مي باشند، هضم گرديده اند؛ به طوري که حتي لباس هايشان نيز تغيير شکل داده و اکثرا هماهنگ با فرهنگ کشورهاي فوق ذکر زندگي مي نمايند.   

نوشته سالک اندرزگو

نگرشي برامنيت در گروس

بيات غياسيان
—————-

1- تاريخچه گروس:
منطقه گروس با مركزيت بيجار ناحيه اي است داراي مردماني شيعه با اعتقادات قوي ديني. اين ناحيه داراي وسعتي بالغ بر 6068 كيلومتر مربع و حدود 300 روستا مي باشد كه تعداد انگشت شماري از اين روستا ها در قسمت غربي اين ناحيه (به طرف سنندج) كرد = سني مي باشند و لحجه ايشان كاملا با گروسها متفاوت است. گروسها از لحاظ قومي به لك هاي لرستان نزديك بوده واز لحاظ آداب و رسوم،لباس،موسيقي وديگر مؤلفه هاي قومي با كردها تفاوت هاي اساسي دارند.فرهنگ شيعي وارادت به ائمه اطهار در ميان گروسها بسيار قوي بوده كه برگزاري مراسمات عزاداري اباعبدالله الحسين در ماه محرم دربيجارجلوه باشكوهي از آن است.
2- رشد كردها در گروس:
1-2 درساليان نخست پيروزي شكوهمند انقلاب اسلامي كه كردها اقدامات جدائي طلبانه جدي را دنبال مي كردند تعداد ساكنين كرد در بيجار از چند خانواده فراتر نمي رفت ولي با مهاجرتهاي پي در پي ازروستاهاي شهرستان ديواندره ونيز ساير شهرستانهاي غربي آمار كردها دربيجار از20% فراتر رفته است وچون تعداد زيادي از ايشان ارتباط دور يا نزديك با گروهك هاي سياسي داشته اند و اكثرا روستائي مي باشند ناهنجارهاي چشم گيري درجامعه حدود هفتاد هزار نفري بيجار به وجود آورده اند.
2-2 برخي ازايشان با همكاري كارمندان كرد ادارات بيجار خصوصا شهرداري با تصرف زمين هاي بايردر حاشيه شهر (حلوائي،عسگرآباد،نقاره كوب) يا با پرداخت وجه ناچيزي به برخي فرصت طلبان بومي قولنامه هاي جعلي ترتيب داده و به ساختن آلونك هاي بسياري مبادرت نموده و قريب به اتفاق آنها را به كردهاي مهاجر واگذار نموده اند.
3-2 دردهه هاي گذشته حدود هفتاد درصد از جمعيت روستاهاي گروس(شيعه) به حاشيه كلان شهرها مهاجرت نموده اند.(نطق نماينده بيجار در مجلس- نشريه محلي نداي گروس،شماره 3).شيعه ها به لحاظ داشتن روحياتي حساس و خلق وخوي آرام كردها را برادران ديني خود محسوب مي كنند ولي به لحاظ عدم تطابق آداب ورسوم كردهاي مهاجر،گروسها غالبا به تهران مهاجرت ميكنند.
4-2 وحشت مراكز تصميم گيري استان در ايجاد نقاط شهري درگروس كاملا محسوس بوده،به طوري كه روستاهايي با چند هزار نفر جمعيت به شهر تبديل نمي شوند(توپ آغاج،پيرتاج) ولي درسايرنقاط استان يا كشورروستاهايي با جمعيتي حدود هزار نفر به شهر توسعه يافته اند.
5-2 به خاطر اينكه تجارت كالاهاي قاچاق اكثرا توسط كردها انجام ميپذيرد ودراين خصوص كار اكثرا به دست فروشي ختم ميشود فرصت تجارت سالم ازدست شيعه ها خارج شده است ومقامات مسؤل يا غير مسؤل گاهاً بر اين معضلات اشاره مي كنند.
6-2به لحاظ اينكه مركز استان كرد بوده و ناسيوناليست هاي افراطي بسياري درادارات كل استان نفوذ دارند،در اعطا امتيازات،مجوز تاسيس شركت،استخدام و ايجاد ديگر فرصت هاي شغلي،غالباً از كردها جانب داري شده و فرصت هاي شغلي مهمي از دست گروسها(شيعه ها) خارج مي شود.به عنوان نمونه معدن نمك بيجار در روستايي كه حتي يك درخت نيز ندارد و اهالي روستا از طريق استحصال وفروش نمك امرار معاش مي نمودند،به صورت پيماني به چند كرد غير بومي واگذار شده است. همچنين به علت احداث ذوب آهن بيجاردر فاصله شهرهاي قروه – سنندج(از كرامات هاشمي رفسنجاني و استاندار سابق،رحيمي) معدن سنگ آهن از شمال گروس به فاصله دويست وپنجاه كيلومتربه كارخانه حمل مي شود وهزينه هاي حمل ونقل گزافي را بر دولت تحميل ميكند.
7-2عدم وجود امكانات تفريحي و برخي بي توجهي هاي ديگر آواز و رقص كردي كه قوياً با فرهنگ شيعه ها منافات دارد، در ميان شيعه ها رواج يافته است وامروزه در مراسمات عروسي گروسها(شيعه ها) دعوت از خوانندگان كرد بااستفاده از آلات موسيقي برقي(اورگ،كورگ) مرسوم شده است كه پيرو آن فرهنگ كردها نيز رواج مي يابد. در بسياري اوقات صداي آن با اذان مسجد تداخل نموده و موجب جريحه دار شدن دل شيعيان مي گردد.در مورخه 30/5/84 كه روزوفات حضرت زينب و روز مسجد بود كردها در هتل عسگري بيجارجشن عروسي راه انداخته بودند. به همين ترتيب عده اي از بي بند بارهاي گروس لفظ « كرد» كه درحقيقت عنوان قومي سني ها با زبان وفرهنگ متفاوت ميباشد را بر گروسها تعميم مي دهند، در صورتي كه متدينين از اين امر ناخشنودند.
3- تحديدها:
1-3 كردها(سني ها) دربيجارپس از كشمكشهايي يكي از مساجد شيعيان راتصرف كرده و مختص خود نموده اند(دهه 70) كه نماز جمعه را به طور جداگانه برگزار نموده و بالحاظ كردن ساير تفاوت هاي فرهنگي اكثراً گرايشات ضد شيعي دارند.دركتابخانه مسجد كتاب هاي ادبيات كودكانه به زبان كردي توزيع مي شود ليكن در برخي از خانه ها جلسات ويژه اي برگزار مي كنند كه در آينده امنيت گروس را با خطر جدي مواجه خواهد كرد و قطعا دولت امريكا مستقيم يا غير مستقيم در پشت اين مسئله قرار دارد.
2-3 هر چند در ساليان گذشته حضرت آيت الله خامنه اي از مردم دعوت نمودند تا در صورت وجود اسلحه هاي خود را به دولت تحويل دهند كه تعداد زيادي از مردم فهيم دستور رهبررا اجابت نمودند،ليكن با دور انديشي كه در كردها مشهود است،احتمال اينكه عده اي از ايشان دربيجار در خانه هاي خود اسلحه جنگي نگهداري كنند بسيار است
3-3 برخي از كانديدهاي دوره نهم رياست جمهوري در تبليغات خود پوستر هايي را پخش نمودند كه به دو زبان فارسي وكردي بوده و توصيه هاي جلال طالباني را درج نموده بودند(رفسنجاني).
4-3 در انتخابات اخير حركات كردها خود را بسيار خطرناك نشان داد.به عنوان نمونه معاون فني شهرسازي شهرداري بيجاركه يك كرد سنندجي است با شور وشوقي وصف ناپذير عنوان مي نمود«هفده هزار راي به نام جلال طالباني از صندوق هاي راي گيري در سنندج بيرون آمده است».
5-3 در بيجار پرچم كردهاي عراق در قالب جا سئويچي به جوانان هديه داده مي شود وسي-دي مراسم تدفين مرضيه همسر ناصر رزازي، خواننده كرد توزيع مي شود.
6-3 شهرهاي تكاب،قروه،شاهين دژ،ميان دواب نيز با اكثر اين مشكلات وتحديدها مواجه بوده ودولت هاي قبلي درتشديد اين مشكلات بي تاثير نبوده اند. بدين ترتيب حوزه جغرافيايي كردستان در مفهوم خطر ناك آن دهها كيلومتر توسعه يافته است و بي توجهي دولت هاي گذشته به شهرستان هاي حساس فوق الذكرحدود جغرافيايي سني ها را گسترش داده است.بديهي است اين تحولات با رضايت مندي وخوشنودي امپرياليست غرب روبرو مي باشد.برخي ها در مراودات اجتماعي بي پرده عنوان فلسطين اشغالي را براي بيجار گروس به كار مي برند
7-3 كشور آمريكا روزانه يك ساعت برنامه راديوئي به زبان كردي مشترك(يك گرتو) پخش مي كند كه اهدافي جدا ازديگر برنامه هاي راديوئي دارد.همچنين شبكه تلوزيوني استان ونيز برنامه هاي راديوئي استاني در تضعيف روحيه شيعه ها در بيجارگروس سهم بسزائي دارند.
4- راهكارها:
1-4مهمترين راه چاره ايجاد امكانات شهري در روستاهاي بزرگ گروس(توپ آغاج،پيرتاج،شاه نشين،سيدان ،خورخوره ) وبازگرداندن دهها هزار شيعه ي مهاجرت نموده به تهران مي باشد كه در اين صورت از معضلات شهر تهران نيز به نوبه خود كاسته خواهد شد. اين امر مستلزم كمك به استفاده بهينه از آب،بالا بردن استحكام منازل روستائي با دادن مصالح ساختماني به صورت سهميه(آهن،آجر،سيمان)،ايجاد صنايع تبديلي كوچك وواحدهاي صنعتي كوچك با پشتوانه توزيع محصول ونيز عرضه محصولات يارانه اي اعم از مطبوعات وموادغذائي در روستاهاي بزرگ مي باشد.
2-4 بايد در روستاهاي غربي گروس كه كرد هستند امكاناتي را ايجاد كرد و پيرو آن مانع از مبادرت كردها به شغل هاي كاذب در شهر بيجار شد تا به روستاهاي خود باز گردند.
3-4 در استخدام كارمندان دولتي بومي شهرستان بيجاري بودن لحاظ گردد و كارمندان كرد به ادارات سنندج، سقز و ديگر شهر هاي كرد منتقل شوند تا سني ها در بيجار جا خوش نكنند.
4-4 بايد دست فروشان و دوره گردان را كه با سد معبر در پياده روهاي مركز شهر ناهنجاري به وجود آورده اند را در اقدامي قاطعانه جمع آوري كرد.
5-4 ترويج موسيقي محلي(سازو دهل - وعاشق در ميان تركها)در مراسمات شادي به جاي دعوت از خوانندگان كرد.
6-4 تسهيل در ارتباط روستاهاي شيعه نشين با يكديگر و با شهر بيجارباگسترش راههاي مناسب و نيز تسهيل در ارتباط روستاهاي سني نشين با شهر هاي ديواندره وسنندج.
7-4 تقويت شبكه تلوزيون استاني زنجان دربيجار وبهبود برنامه هاي آن
8-4 انتخاب مسؤلين تاثير گذار(فرماندار،شهردار، فرمانده نيروي انتظامي) كه به امور ياد شده كاملا واقف بوده به طوري كه انگيزه هاي لازم در اجراي برنامه سامان دهي به گروس وباز گرداندن آن به آغوش شيعه ها را داشته باشند.متاسفانه هيچ يك از مسولين سابق به موارد ياد شده دقت كافي نداشته اند.

فرستنده : یاشار

Telafer'e Yard‎m Kampanyas‎

TـRK TOPRAذI TELAFER فافN ELفNفZDEN GELENف YAPINIZ...

NERDE OLURSA OLSUN AKAN KAN,AKAN GضZ YAقI TـRKـNSE ORADAYIZ.

قفMDف KARDEقفNE SAHفP اIKMAK ZAMANI....

TـRKـN TـRKTEN BAقKA DOSTU YOK, UNUTMA...

BU GـN ضZ KARDEقفNE SAHفP اIKMAZSAN,YARIN BU ACIYI SENDE YAقAYACAKSIN....

KALBفMفN اARPTIذI YER -TELAFER
Kampanyas‎na katk‎ için;
Hesap No:
Ziraat Bankas‎ Galatasaray قubesi:
TL
Hesab‎ 444 27829-5001
USD Hesab‎ 444 27829-5002
EURO Hesab‎ 444 27829-5003

ف‏ Bankas‎ فçerenkِy قubesi:
TL Hesab‎ 1214 304400187733
USD Hesab‎ 1214 0125157
EURO 1214 0125161

چند خبر به زبان ترکی (که دوستان عزیز برای ما فرستاده اند)

Terör Örgütlerinin Uyuşturucu Madde Kaçakçılığı Bağlantısı UYUŞTURUCU ve PKK

Terör Örgütü PKK Terör Örgütü PKK'nın Uyuşturucu Kaçakçılığı Bağlantısı Terör Örgütü PKK'nın Uyuşturucu Madde Kaçakçılığı Faaliyetleri Terör Örgütü PKK'nın Avrupa'da Uyuşturucu Madde Kaçakçılığı Terör Örgütü PKK'nın Uyuşturucu Madde Kaçakçılığında Dış Bağlantıları

Sonuç

Burada yayınlanan bilgiler, KÖK Sosyal ve Stratejik Araştırmalar Vakfı'nın "UYUŞTURUCU KAÇAKÇISI TERÖR ÖRGÜTÜ PKK" adlı yayınından alınmıştır.
Terör örgütü PKK'nın, 1984 yılından beri geçen 16 yıllık sürede yöre halkı-na yönelik uyguladığı vahşetle maskesi düşmüş ve gerçek kimliği ortaya çıkmıştır.

Son yıllarda terör örgütü PKK, güvenlik güçlerimizin 1990 yılından itibaren 'Terörle Mücadelenin Yol ve Yöntemlerini" profesyonelce kullanmasıyla birlik-te Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerimizde tamamen etkisiz hale getirilmiş ve örgüt adeta bir çıkmazın içerisine girmiştir.

Halkın desteğini alamayan örgüt içine düştüğü çaresizliğini aşmak için, yıl-lardır Marksist-Leninist bir örgüt olduğunu söylediği halde daha sonra din maskesini kullanmaya başlamış, yine çaresizliğinin bir göstergesi olan intihar saldı-rılarını gerçekleştirmiş, bölgedeki sıkışmışlığını aşmak için Karadeniz'e açılma girişimlerinde bulunmuş, bütün bu yeni taktiklere rağmen umduğunu bulamayan örgüt yaşadığı iç isyanlarla bir çözülme sürecinin içerisine girmiştir. Örgüt şimdilerde ise, Kuzey Irak'ta yakalanan Şemdin Sakık'tan sonra Abdullah Öcalan'ın da Kenya'nın başkenti Nairobi'de yakalanmasıyla bitme noktasına getirilmiştir.

و اما آه و ناله های بیجا و غیر منطقی یک شخص مشکوک در مورد گروس و بیجار که از لحاظ تاریخی جزء مناطق تجزیه ناپذیر آذربایجان می باشند

لطفا در مورد اظهارات وی خوانندگان عزیز توضیحات لازم را به ایشان و به متحجران فکری وی بدهند